Academic Positions

  • Assistant professor2013

    Archeology Department

  • Assistant professor2013

    Archeology Department

Educations

  • -0001Bachelor of Science

    Archeology

    University of Tehran

  • -0001Master of Science

    Archeology

    University of Tehran

  • -0001Ph.D

    Archeology - Prehistory

    University of Tehran

Executives

Favouriates

Filter by type:

Sort by year:

PREHISTORIC SISTAN 2 Tappeh Graziani, Sistan, Iran: stratigraphy, formation processes and chronology

حسینعلی کاوش,Massimo Vidale,حسن فاضلی نشلی
ناشر: سلسله انتشارات دانشگاه | تاریخ چاپ: 2019 | شابک:978-88-97336-88-4کتاب

چکیده

This volume, jointly edited by the Department of Cultural Heritage: Archaeology, History of Art, of Music and Cinema of the University of Padova, and by ISMEO-The International Association for Mediterranean and Oriental Studies, Rome, ideally represents an ideal continuation of the joint commitment of Italian and Iranian archaeologists in the exploration of the prehistory and protohistory of Sistan, one of the most historically relevant cores of the Iranian civilization at the eastern edge of the Iranian plateau. Our late colleague Maurizio Tosi (1944-2017), the original investigator of Shahr-i Sokhta, and the first explorer of Tepe Graziani, would certainly have welcomed the follow-up of the series he was thinking about, when almost 40 years ago he entitled a major collection of articles on the results of his research Prehistoric Sistan 1 (1983a). To his memory, this contribution is respectfully dedicated, in the spirit of unbroken collaboration and consolidated friendship that has never stopped between Iranian archaeologists and Institutions and the Italian side.

The reliefs of Naqš-e Rostam and a reflection on a forgotten relief, Iran

Reza Naseri,Morteza KHANIPOOR,HosseinAli kavosh
Poland , HISTORIA I ŚWIAT , Year : 2017 , Pages: 55-68, ISSN:2299-2464 Journal Paper

Abstract

As one of the most important archaeological sites in Iran and also because of its holiness, Naqš-e Rostam was always being paid attention through historic periods. The earliest remain of the site goes back to Elamite period while many more reliefs were then added in the Achaemenian and Sasanian periods. Except for the Elamite relief which later vanished as Bahram II relief was made over it in the Sasanian period, other reliefs of Naqš-e Rostam date to Sasanian period. However, it seems that there is one more relief which must be dated to Elamite time. This includes a standing human who has raised his hand in front of his face while represented in profile facing right. The relief was firstly introduced by Roaf who attributed it to Narseh, the Sasanian king. This paper firstly describes the relief and secondly suggests an alternative Elamite date as the result of comparative investigations

مطالعات گیاه‌باستان‌شناسی تپه طالب‌خان، سیستان، جنوب شرق ایران (2300-2500 ق.م)

رضا ناصری,حسینعلی کاوش,زهره شیرازی
ايران ، پژوهه باستان سنجی ، سال : 2020 ، صفحات : 0-9، شاپا: ۲۴۷۶-۴۶۴۷ مقاله در مجله

چکیده

در هزاره سوم قبل از میلاد، مناطق قابل سکونتِ بخش جنوبی دشت سیستان به اراضی دلتای رود بیابان (شاخۀ قدیمی و خشک‌شده رود هیرمند) منحصر می­شده است. شاخصه مهم و اصلی آن زمان فراوانی باران و برف در هندوکش و آب­های هیرمند بوده که از مجرای رود بیابان وارد دشت سیستان می­شده ­است. ازاین‌رو، شکل­گیری و پویایی استقرارهای این حوزه، همواره ناشی از نوسانات آبی رود هیرمند بوده و جابجایی و چرخش جریان­های آبی، همواره باعث بی­ثباتی و تغییر استقرارهای انسانی و محیط‌زیست بوده است. فاکتورهای محیطی و انسانی بدون شک درگذر زمان تغییرات چشم­گیری را در سیمای گیاهی دشت ایجاد نموده­اند. هدف اصلی این مقاله شناخت منابع گیاهی دشت سیستان بر اساس یافته­های گیاهی تپه طالب­خان و چگونگی استفاده ساکنین از این منابع در هزاره سوم پیش از میلاد است. مطالعات گیاه­باستان­شناسی کنونی، بر روی بقایای گیاهی به‌دست‌آمده از 25 نمونه نهشته گیاه باستان‌شناختی از فصل ششم کاوش­های باستان­شناختی در تپه طالب­خان انجام‌یافته ­است. این نمونه­ها مربوط به بسترهای باستان­شناختی گوناگون (که تاریخ آن­ها هزاره سوم پیش از میلاد، 2500-2300 ق.م است) مانند نهشته خاک، نهشته خاک و آوار، نهشته خاک و اندود ، نهشته خاک و خاکستر، آوار خشت، لایه خاکستر، خاک سوخته، اجاق، محتویات اجاق و کف هستند. نتایج حاصل از این مطالعات و همچنین شواهد گیاه­باستان­شناسی یافت شده در شهر سوخته بیانگر کاشت گیاهان زراعی گوناگون ازجمله گندم­های بدون پوشینه (گندم ایمر، گندم نان، گندم چماقی، گندم دانه مرغی)، جو با پوشینه و جو نودووم بدون پوشینه، عدس، ماشک، خلر، نخود سبز، کتان، انگور و کدوییان بوده که خود گواهی بر نوعی اقتصاد معیشتی بر پایه کشاورزی در بخش جنوبی دشت سیستان است. همچنین مطالعه بقایای زغال چوب نشان می­دهد که ساکنان تپه طالب­خان برای رفع نیازهای سوختی خویش از چوب گیاهان شور پسند و خشکی‌پسند مانند اسفناجیان و گز که بافتی نرم و خاصیت شعله­وری سریع دارند، استفاده می­کرده­اند

گونه¬شناسی مسکن بومی سیستان از نظر شکل¬گیری فضای باز و بسته

جمشید داوطلب ,زهره اویسی کیخا,حسینعلی کاوش,ابوالفضل حیدری
ايران ، مسکن و محیط روستا ، سال : 2020 ، صفحات : 0-0، شاپا: 2008-4994 مقاله در مجله

چکیده

گونه¬های مسکن، حاصل روابط میان نیازهای انسان و محیط او می¬باشد و به دلیل روش¬های گوناگون زندگی انسان و شرایط محیطی، متغیر و پیچیده است و آن چه آن¬ها را از هم متفاوت می¬کند نه اجزای تشکیل¬دهنده گونه، بلکه منطق استقرار و آرایش فضایی اجزا است؛ که بسته به شرایط زمانی، مکانی و شیوه¬های سکونت تغییر می¬نماید و معرف ویژگی¬های فرهنگی، اقتصادی و اقلیمی آن شیوه است. شناسایی و حفظ میراث گرانبهای معماری بومی به طور عام و معماری روستایی به طور خاص ضمن اینکه نوعی پاسداری از سرمایه-های ملی تاریخی کشور است به ما کمک می¬نماید تا با کشف رمز و رازها؛ نمادها و نشانه¬هایی که در آن¬ها نهفته است، اصول پایدار بجای مانده از گذشته را در کالبد جدید جاری نماییم و هویت و اصالت معماری سکونتگاه¬های روستایی حفظ گردد. همچنین گونه¬های مسکن بومی، به خصوص در مناطق روستایی به شدت متأثر از محیط پیرامون خود می¬باشد؛ بنابراین ورود به بحث گونه¬شناسی مسکن هر منطقه مستلزم شناخت بستر، مکان و بافت روستایی آن منطقه است. این مقاله منتج از بررسی و مطالعه نمونه¬های مسکن بومی از 20 روستای منتخب سیستان است که با استفاده از برداشت¬های میدانی، مشاهده و مطالعه کتابخانه¬ای تهیه شده و با استفاده از روش تحقیق توصیفی- تحلیلی به انجام رسیده است. بنابراین رویکرد این پژوهش، گونه¬بندی و معرفی خصوصیات شکلی مسکن بومی سیستان از نظر شکل¬گیری فضای باز و بسته است. نتایج تحقیق نشان می¬دهد که سیستان در شرق ایران با بیش از 900 روستا و سابقه سکونت دائم پنج هزار ساله از شهر سوخته تاکنون، دارای شرایط اقلیمی خاص بوده و ساختار معیشتی و اجتماعی حاکم بر آن باعث شده است که گونه-های منحصر بفردی از معماری مسکن در آن شکل گرفته که این گونه¬ها شامل گونة پایه، خطی، L شکل، U شکل، حیاط مرکزی و کوشکی می¬باشند. به نظر می¬رسد با توجه به اینکه ساخت و سازهای اخیر در مناطق روستایی سیستان با الگوبرداری از مسکن شهری شکل گرفته است، شناخت این گونه¬ها می¬تواند منجر به احیای مسکن بومی روستایی سیستان گردد.

Human remains from Menjaq Tepe 2, Iran, 2017

Reza Naseri,Morteza Khanipoor,Yui Arimatsu,HosseinAli kavosh,Arkadiusz Sołtysiak
Poland , Bioarchaeology of the Near East , Year : 2019 , Pages: 147-150, ISSN:1898-9403 Journal Paper

Abstract

Menjaq Tepe 2 is a small archaeological site c. 1 km east of Qareh-Bil village, within Garmeh county, North Khorasan province (37◦ 21′ 21′′ N, 56◦ 20′ 44′′ E, 1312masl), being located close to a small alluvial fan at the foot of the easternmost range of the Alborz Mountains. The site was excavated in July and August 2017 by an archaeological team directed by Reza Naseri. A series of test trenches revealed that the site was inhabited during the Late Chalcolithic and Early Bronze Age (c. 3500–3000 BCE); the pottery shows affinities with Tepe Hissar.

معدن‌کاوی و ذوب فلز کهن در بخش مزایجان، استان فارس

رضا ناصری,حسینعلی کاوش,مرتضی خانی پور
ايران ، مطالعات باستان‌شناسی پارسه ، سال : 2021 ، صفحات : 121-135، شاپا: 2645-5048 مقاله در مجله

چکیده

شهرستان بوانات از نظر فعالی تهای معد نکاوی بسیار بااهمیت بوده، ب هطور یکه امروزه بیشترین معادن فعال استان در این شهرستان قرار دارد؛ هرچند طی سالیان گذشته، مطالعات مختلفی ازسوی زمی نشناسان درراستای معدن کاوی جدید و هم چنین نقش معادن در توسعۀ پایدار صورت گرفته، اما از نظر باستان شناسی و معدن کاوی کهن مغفول مانده؛ ب هطوری که تنها از سوی پژوهشگران معدودی به معرفی دو معدن آن پرداخت هاند. بخش مزایجان و مرکزی شهرستان بوانات طی یک فصل در سال 1394 ه.ش. مورد بررسی باستا نشناسی قرار گرفت که منتج به شناسایی 200 اثر از نوسنگی تا اسامی متأخر گردید؛ در این میان، 4 معدن و 4 محوطۀ سرباره مورد شناسایی و بررسی قرار گرفت. از آنجا که بررسی شهرستان بوانات ب هطور کامل انجام نشده، مطمئناً با بررسی کامل این شهرستان و تمرکز بر شناسایی معادن و محوط ههای مرتبط با فلزکاری کهن، م یتوان آثار بیشتری را بازشناخت و نقش معدن کاوی کهن در شکل گیری استقرارها را در ادوار مختلف بررسی کرد. مطالعۀ ارتباط بین منابع معدنی و نحوۀ استخراج، استحصال، ب هکارگیری، تبادل و تجارت آن توسط مردمان باستان، امری اساسی و حیاتی در مطالعات باستا نشناسی خواهد بود و بازشناسی فرآیند صنعت فلزکاری به روشن کردن ارتباط میان مراحل مختلف در این چرخه و درک بهتر تأثیرات اجتماعی-اقتصادی این صنعت در بستر تحولات فرهنگی و تاریخی منطقۀ بوانات منجر م یشود. مقالۀ حاضر سعی دارد تا با استناد به نتایج بررسی روشمند میدانی باستان شناختی در بخش مزایجان، شواهد مرتبط با چرخۀ صنعت فلزکاری را باز شناسد که در این راستا پرس شهایی مربوط به ای نکه، پیشینۀ صنعت فلزکاری و معد نکاوی در این منطقه به چه دور های باز م یگردد؟ فلزات استخراج شده چیست؟ و چرخۀ استخراج و استحصال چگونه بوده؟ مطرح گردید، که ب هنظر م یرسد عمدۀ این معادن جهت استخراج فلز مس و آهن مورد بهره برداری قرار گرفته بودند؛ گرچه جهت تاریخ گذاری شواهد سطحی چندانی به دست نیامده، اما معدود یافته های سفالی سطحی، حاکی از تاریخ دورۀ اسامی و احتمالاً ساسانی است.

  •    Direct Phone: _
  •    Internal Phone: _
  •    Fax: _
  •    Email: h.kavosh@uoz.ac.ir