Academic Positions

  • Assistant professor2013

    Department of Pathology Biology

Educations

  • -0001Professional Doctorate

    Veterinary

    University of Tehran

  • -0001Ph.D

    Parasitology

    Salamanca

Executives

Favouriates

Filter by type:

Sort by year:

اثر عصاره ی هیدروالکلی دانه ی جغجغه بر آسیب حاد کبدی ناشی از تیواستامید در موش صحرایی

فریبرز شریعتی شریفی,فریبرز شریعتی شریفی
ايران ، هفته نامه علمی پژوهشی دانشکده پزشکی اصفهان ، سال : 2017 ، صفحات : 216-221، شاپا: 1027-7595 مقاله در مجله

چکیده

مقدمه: هدف از انجام مطالع هی حاضر، بررسی اثر حفاظتی عصاره ی هیدروالکلی دانه ی گیاه جغجغه در برابر آسیب حاد کبدی ناشی از تیواستامید در موش صحرایی بود. روش ها: 30 سر موش صحرایی نر به طور تصادفی در سه گروه شاهد (مو شهای صحرایی سالم)، شاهد منفی (موش های صحرایی دچار آسیب حاد کبدی) و گروه مورد با آسیب کبدی تحت تیمار با عصار هی دانه ی جغجغه ( 100 میلی گرم بر کیلوگرم) تقسیم شدند. گروه های شاهد منفی و مورد، سه تزریق داخل صفاقی 50 میلی گرم بر کیلوگرم تیواستامید به فاصل هی 24 ساعت دریافت کردند. گروه مورد، 100 میلی گرم بر کیلوگرم عصار هی (IP یا Intraperitoneal injection) به مدت سه هفته دریافت کردند. گروه های شاهد و شاهد منفی سرم فیزیولوژی دریافت کردند. پس (PO یا Per Os) هیدروالکلی دانه ی جغجغه را به صورت خوراکی از سه هفته، از قلب رت ها خون گیری شد و نمون ههای سرم جهت بررسی مالون دی آلدئید سرم و آنزیم های کبدی به آزمایشگاه ارسال شدند. همچنین، پس از بررسی شدند. One-way ANOVA آسان کشی، نمونه های بافت کبد جهت بررسی هیستوپاتولوژی جداسازی شد. داده ها با استفاده از آزمون آماری و (AST) Aspartate transaminase ،(ALT) Alanine transaminase یافته ها: تیمار با عصاره ی دانه ی جغجغه میزان آنزیم های بعد از سه هفته، تیمار با عصار هی .(P < 0/ را در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد منفی به طور معن یداری کاهش داد ( 050 (ALP) Alkaline phosphatase در بررسی مقاطع بافتی، نکروز سلول های کبدی و تجمع .(P < 0/ جغجغه توانست مالون د یآلدئید سرم را در مقایسه با گروه شاهد به طور معن یداری کاهش دهد ( 050 .(P < 0/ چربی در سیتوپلاسم سلول های کبدی در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد منفی به طور معنی داری کاهش یافت ( 050 نتیجه گیری: نتایج این بررسی نشان دهنده ی اثر حفاظتی عصاره ی هیدروالکلی دانه ی گیاه جغجغه بر آسیب حاد کبدی می باشد.

Coccidiosis in Sistan: the prevalence of Eimeria species in native chicken and its histopathological changes

,Fariborz Shariati Sharifi,,
English , comparative clinical pathology , Year : 2018 , Pages: 1537-1543, ISSN:1618-565X Journal Paper

Abstract

Coccidiosis is an important disease in the poultry industry caused by species of protozoan parasites belonging to the genus Eimeria (phylum Apicomplexa); it results in a great economic loss all over the world. The aim of this study was to determine the frequency and diversity of Eimeria species, the effect of season on the prevalence of coccidiosis in poultry, and the evaluation of its histopathological changes in native infected chickens in different parts of Sistan. A total of 2792 samples selected through random cluster sampling of chickens from areas of Sistan (Zabol, Hirmand, Nimrooz, and Zehak) and their infected organs especially intestines were examined for histopathological studies. Out of the 2792 samples processed, 585 samples were found to be positive for coccidiosis with a prevalence of 20.95%. Coccidiosis was initially diagnosed on the basis of fecal examination and confirmed by the presence of sporulated oocysts and pathomorphological alterations in the intestines. Five Eimeria species identified by morphometry were Eimeria acervulina, E. maxima, E. brunetti, E. necatrix, and E. tenella. Based on the results of the experiments, the percentage of coccidiosis infection in cold seasons (October–March) was higher than in the warm seasons (April–September). Histopathological lesions revealed loss of epithelial tissue, congestion of blood vessels which indicate disruption followed by hemorrhage, severe muscular edema, and necrosis of the submucosa of the intestine and cecum. There was loss of intestinal villi, disruption of cecal mucosa, and clusters of oocysts seen. Also, there was massive infiltration by a large number of inflammatory cells including eosinophil, lymphocyte,

اثر عصاره دانه کهورک بر استرس اکسیداتیو ناشی از تیواستامید در موش صحرایی

فریبرز شریعتی شریفی
ايران ، فیض ، سال : 2018 ، صفحات : 25-30، شاپا: 2008-9821 مقاله در مجله

چکیده

سابقه و هدف: در این مطالعه تجربی اثر عصاره هیدروالکلی دانه کهورک بر استرس اکسیداتیو ناشی از تیواستامید در موش صحر ایی بررسی شده است. مواد و روشها: تعداد 30 سرموش صحرایی نر بهطور تصادفی در سه گروه شاهد سالم، کنترل مثبت (دریافتکننده تیواستامید) و گروه 100 ) تقسیم شدند. استرس اکسیداتیو با سه تزریق داخل صفاقی mg/kg) دریافت کننده تیواستامید و تحت تیمار با عصاره دانه کهورک 100 ) بهصورت خوراکی به مدت 21 روز mg/kg) 50 بهفاصله 24 ساعت القا شد. عصاره هیدروالکلی دانه کهورک mg/kg تیواستامید تجویز شد. گروه شاهد سالم و گروه استرس اکسیداتیو بدون تیمار سرم فیزیولوژی دریافت کردند. در پایان آزمایش، از قلب موش ها خونگیری بهعمل آمد و فعالیت آنزیمهای کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز سرمی بررسی شد. همچنین پس از آسانکشی، نمونههای بافت کبد و کلیه جهت بررسی پراکسیداسیون لیپیدی جدا گردید. نتایج: فعالیت آنزیمهای کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز در گروه مسموم شده با تیواستامید بهطور معنیداری کمتر از گروه شاهد سالم .(P<0/ تیمار با عصاره دانه کهورک فعالیت آنزیمهای مذکور را در مقایسه با گروه کنترل م ثبت افزایش داد ( 001 .(P<0/ بود ( 001 همچنین، بعد از سه هفته تیمار، عصاره دانه کهورک توانست مالون دیآلدئید بافت کبد را در مقایسه با گروه کنترل مثبت بهطور معنی - .(P<0/ داری کاهش دهد ( 05 نتیجهگیری : در مجموع میتوان گفت عصاره هیدروالکلی دانه گیاه کهورک در برابر استرس اکسیداتیو ناشی از تیواستامید در موش صحرایی اثر حفاظتی دارد.

تاثیر شیستوزوما بویس (Schistosoma bovis) در بیان فاکتورهای آنژیوژنزیس بر سلول های ماکروفاژ رت

فریبرز شریعتی شریفی,فریبرز شریعتی شریفی
ايران ، پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی بابل - Journal of Babol University of Medical Sciences ، سال : 2016 ، صفحات : 61-66، شاپا: 1561-4107 مقاله در مجله

چکیده

سابقه و هدف: شیستوزومیازیس یک بیماری خطرناک در انسان و حیوانات می باشد که توسط انواع شیستوزوما در مناطق گرمسیری ایجاد می شود. هدف از این مطالعه بررسی نقش آنتی ژن کرم بالغ شیستوزوما بوویس در بیان فاکتورهای آنژیوژنزیس مانند فاکتور رشد اندوتلیال عروقی و فاکتور رشد فیبروبلاست درماکروفاژهای آلوئولار رت می باشد. مواد و روشها: در این تحقیق, از کشت سلولی ماکروفاژهای آلوئولار رت برای بررسی آثار آنتی ژن کرم بالغ شیستوزوما بوویس در بیان ژن های کد کننده فاکتور رشد ،5 ،0/ اندوتلیال عروقی و فاکتور رشد فیبروبلاست استفاده شده است. سلول های ماکروفاژ آلوئولار رت از طریق شستشوی برونکوآلوئولار بدست آمد که با غلظت های مختلف ) 5 50 و 10 میکروگرم( آنتی ژن کرم بالغ شیستوزوما بوویس تیمار شد. علاوه بر این ارتباط بین تولید اکسید نیتریک و بیان ژن های کد کننده فاکتور رشد اندوتلیال عروقی و فاکتور رشد فیبروبلاست در سلول های ماکروفاژهای آلوئولار رت بررسی شد. یافتهها: نتایج این تحقیق نشان داد که آنتی ژن کرم بالغ شیستوزوما بوویس در غلظت های 50 و 10 میکروگرم در میلی لیتر باعث افزایش بیان ژن های کد کننده فاکتور رشد اندوتلیال عروقی )به ترتیب 52 و 51 برابر نسبت به کنترل منفی( و فاکتور رشد فیبروبلاست در سلول های ماکروفاژ رت )به ترتیب 6 و 52 برابر نسبت به کنترل منفی( شده است. علاوه بر آن، رابطه بین تولید اکسید نیتریک و میزان بیان ژن های فوق وجود داشت. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که ارتباط بین افزایش بیان ژن کد کننده فاکتور رشد اندوتلیال عروقی و فاکتور رشد فیبروبلاست و شیستوزومیازیس وجود دارد که احتمالا می توان در آینده از آن برای پیشگیری و کنترل بیماری استفاده کرد.

Trypanosoma evansi infection and major risk factors for Iranian one-humped camels (Camelus dromedarius)

Fariborz Shariati Sharifi
India , Journal of Parasitic Diseases , Year : 2017 , Pages: 0-0, ISSN:0971-7196 Journal Paper

Abstract

Trypanosoma evansi is a cosmopolitan protozoan which affects camelids and may cause illness and economic losses. The present study was aimed to determine the prevalence and geographic distribution of T. evansi in Iranian one-humped camels of South East Iran. A total of 369 camels were randomly examined from three parts of southeastern Iran from March to September 2015. Blood samples were taken from jugular vein and examined by using thin blood smear and mercuric chloride test. Ninetyfive out of 369 examined camels (25.75%) with clinical signs (15.8%, 58/369) were found to be infected with T. evansi. The prevalence was significantly higher in camels more than 4 years-old (23.3%) with clinical signs (8.8%) than the other ones. There was no significant difference between the prevalence and sex (6.23% male and 19.51% female). Trypanosoma evansi infection was geographically found in all investigated regions with the highest prevalence in North (17.61%). The results indicated that T. evansi infection was prevalent in Iranian one-humped camels which could be

AN INVESTIGATION ON SPECIES DIVERSITY AND DISTRIBUTION OF TICKS IN CAMELS, SHEEP, AND GOATS OF NEHBANDAN DISTRICT, SOUTH KHORASAN

Fariborz Shariati Sharifi
India , Pharmacophore , Year : 2017 , Pages: 0-0, ISSN:2229-5402 Journal Paper

Abstract

The family Ixodidae is considered to be one of the largest families of domestic animal ticks, of which 13 genus and 650 species have been reported in five subfamilies up to now. Ticks are considered as one of the most important carriers of pathogens in humans and animals. They are the most important external parasites that cause severe economic losses in ruminants and also they place a role in transmission of viral, rickettsia, bacterial and protozoal agents. Objectives: The purpose of this study is to evaluate the spread of contamination caused by different species of hard ticks in ruminants quantitatively, as well as determining the species diversity of ticks found in Nehbandan district. Method: This study was conducted from spring of 2015 up to summer of 2016 in villages around Nehbandan city on 69 camels, 181 sheep, and 279 goats. The ticks were collected from all parts of the animal’s bodies and after labeling, samples were stored in vials containing 70% alcohol and 5%glycerin, then the samples were diagnosed using morphological diagnostic keys. Chi-square test was used to analyze the data. SPSS software (version 18) was used to perform statistical evaluations. The significance level was considered as (P <0.05). Results: The ratio of the isolated ticks to each animal was 10.7 in camels, 9.2 in sheep and 6.8 in goats. The distribution of ticks in camels was mainly behind tail (23.1%), and ears were the main location of distribution in sheep (38%) and goats (42.4%), the Statistical frequency of distribution in the body has significant differences. The prevalence of contamination in camels, sheep, and goats was 79.24%, 24.09%, and 17.02% respectively. The results indicated that at least 14 species of ticks from the families Ixodidae and Argasidae are found in Nehbandan area. Of the 1329 ticks collected, 3 genera of hard ticks (Hyalomma 81.11%, Rhipicephalus 15.5%, and Haemaphysalis 2.6%) and one genus of soft tick (Ornithodoros 0.79%), including 5 species in camels, 9 Species in sheep and 12 species in goats were detected. The dominant species in camel was Hyalomma dromedary (52.1%), Rhipicephalus sanguineus in sheep (21.1%) and Rhipicephalus turanicus (24.7%), and the difference of frequency among them is statistically significant. Final conclusion: The results of this study indicate the presence of a diversity of hard ticks with a significant prevalence in ruminants in the area. These ticks can play an important role in the transmission of diseases to humans and livestock and from one region to another.

Coccidiosis in Sistan: the prevalence of Eimeria species in native chicken

Fariborz Shariati Sharifi
English , Comparative Clinical Pathology , Year : 2018 , Pages: 0-0, ISSN:1618-5641 Journal Paper

Abstract

Coccidiosis is an important disease in the poultry industry caused by species of protozoan parasites belonging to the genus Eimeria (phylum Apicomplexa); it results in a great economic loss all over the world. The aim of this study was to determine the frequency and diversity of Eimeria species, the effect of season on the prevalence of coccidiosis in poultry, and the evaluation of its histopathological changes in native infected chickens in different parts of Sistan. A total of 2792 samples selected through random cluster sampling of chickens from areas of Sistan (Zabol, Hirmand, Nimrooz, and Zehak) and their infected organs especially intestines were examined for histopathological studies. Out of the 2792 samples processed, 585 samples were found to be positive for coccidiosis with a prevalence of 20.95%. Coccidiosis was initially diagnosed on the basis of fecal examination and confirmed by the presence of sporulated oocysts and pathomorphological alterations in the intestines. Five Eimeria species identified by morphometry were Eimeria acervulina, E. maxima, E. brunetti, E. necatrix, and E. tenella. Based on the results of the experiments, the percentage of coccidiosis infection in cold seasons (October–March) was higher than in the warm seasons (April–September). Histopathological lesions revealed loss of epithelial tissue, congestion of blood vessels which indicate disruption followed by hemorrhage, severe muscular edema, and necrosis of the submucosa of the intestine and cecum. There was loss of intestinal villi, disruption of cecal mucosa, and clusters of oocysts seen. Also, there was massive infiltration by a large number of inflammatory cells including eosinophil, lymphocyte, and plasma cells. Several merozoites, schizonts, microgametes, and macrogametes were found in the epithelial cells.

بررسی هیستوپاتولوژی جراحات تریکومونیازیس در بوقلمون و کبوتران آلوده شهرستان زابل

فریبرز شریعتی شریفی
ايران ، پاتوبیولوژی مقایسه ای ، سال : 2016 ، صفحات : 0-0، شاپا: 2228-5962 مقاله در مجله

چکیده

چکیده مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع و مقایسه جراحات هیستوپاتولوژیکی - تریکومونیازیس در کبوتر و بوقلمون انجام گرفت. طی این مطالعه )اسفندماه 2931 مردادماه 2939 ( برای تشخیص تریکوموناس گالین، ه به طور کل 933 نمونه سوآب مرطوب از چینهدان های کبوتر و بوقلمون جمعآوری شد. از میان 253 کبوتر، %71/7 ) 233 n= 3% آنها / ( و از 253 بوقلمون، 7 ) 2 n= ( به تریکوموناس گالینه آلوده بودند. تست آماری مربع کاینشان داد که شیوع بیماری در بوقلمون و کبوتر تفاوت 3/ آماری معنیدار دارد ) 332 P< 5%( به / (. در بررسی کالبدگشایی، 6 کبوتر ) 5 صورت ماکروسکوپیکنکروز پنیری و غشاهای دیفتریتیک زرد مایل به خاکستری در دهان، مری، چینه دان و پیش معده مشاهده گردیدو در همان یک بوقلمون آلوده، چینهدان پاندولی و بوی متعفن از دهان قابل ملاحظه بود. بیماری در کبوتر به صورت حاد بروز کرد و ضایعات ماکروسکوپی و میکروسکوپی شدیدتری را در محوطه دهانی، مری، چینه دان، سنگدان و کبد شامل میشد اما در بوقلمون ضایعات میکروسکوپیک به مری، چینهدان و کبد محدود شد. از لحاظ هیستوپاتولوژی، وجود ساختارهای بیضی شکل ائوزینوفیلیک با هسته بازوفیلیک تحت عنوان تریکومونادها، مشخصه این بیماری در کبد بوقلمون آلوده بود. مطالعه حاضر نشان دهنده میزان شیوع کمتر و ضایعات ماکروسکوپیک و هیستوپاتولوژیک خفیف تر ناشی از بیماری تریکومونیازیس در بوقلمون در مقایسه با کبوتر بود. همچنین مشخص شد که درگیری به این بیماری در کبوتران منطقه سیستان نسبت به بسیاری از مناطق ایران بیشتر می باشد.

Trichinella: Differential expression of angiogenic factors in macrophages stimulated with antigens from encapsulated and non-encapsulated species

Fariborz Shariati Sharifi
USA , Experimental Parasitolog , Year : 2009 , Pages: 0-0, ISSN:0014-4894 Journal Paper

Abstract

The newborn larval stage of Trichinella spiralis enters the host striated skeletal muscle cell resulting in the formation of the nurse cell. Vascular Endothelial Growth Factor (VEGF) was detected in cells in the area immediately surrounding the nurse cells. However, no data are available on the antigens involved, the role of other angiogenic factors or the relationship of angiogenesis with Nitric Oxide (NO) production. Using macrophage cell culture we study the effect of different Trichinella L1 antigens from one encapsulated (T. spiralis) and one non-encapsulated (Trichinella pseudospiralis) on the expression of VEGF and basic Fibroblast Growth Factor (FGF2). Also, we investigate the relationship between the production of NO and angiogenic mediators. The results show that encapsulated and non-encapsulated Trichinella species are different in their capacity to stimulate the expression of VEGF and FGF2 from host macrophages. Finally, there is no relationship between angiogenic factors and NO production by T. spiralis antigen. Published by Elsevier Inc.

Role of angiogenic factors in acute experimental Strongyloides venezuelensis infection

Fariborz Shariati Sharifi
English , Parasite Immunology , Year : 2010 , Pages: 430-439, ISSN:0141-9838 Journal Paper

Abstract

This study aims to investigate the role of angiogenic factors in the pathogenesis of experimental strongyloidiasis. Two complementary approaches were used: Firstly, CD1 mice were treated with endostatin, an angiogenesis inhibitor, and infected with Strongyloides venezuelensis. Also, the mechanisms involved in this process were studied. Parasitological examination revealed a significant decrease in egg per gram of faeces, number of collected larvae from lung tissue and number of collected adult females in mice treated with endostatin. Direct mechanisms with diminution of angiogenesis factors and an indirect mechanism with increase of eosinophil perhaps produced their effect. Secondly, the effect of the antigens responsible for stimulation of angiogenic factors [vascular endothelial growth factor (VEGF) and fibroblast growth factor 2 (FGF2)] from alveolar macrophages and the mechanisms involved in their production were investigated. Alveolar macrophage cells obtained by bronchoalveolar lavage were incubated at different concentrations of somatic and excretory ⁄ secretory antigens of S. venezuelensis. Also, mRNA levels of VEGF and FGF2 in macrophage cells were detected by RT-PCR. L3-PBS larvae antigens induced angiogenic factors. The relationship between angiogenesis factors and nitric oxide has been observed using nitric oxide synthase inhibitors.

Evaluation of the role of angiogenic factors in the pathogenesis of schistosomiasis

Fariborz Shariati Sharifi
USA , Experimental Parasitolog , Year : 2011 , Pages: 0-0, ISSN:0014-4894 Journal Paper

Abstract

Schistosomiasis is one disease produced by helminths, which affect many people in tropical areas. Granuloma formation is the main mechanism involved in the pathogenesis of this disease. Experimental studies have demonstrated angiogenesis (blood vessels formation from pre-existing vessels) in the initial phase of granuloma formation. In the present work, VEGF (vascular endothelial growth factor) levels were analyzed in sera from people diagnosed with different helminthic infections. Patients with schistosomiasis and filariasis had significantly high VEGF levels in compared with healthy people and patients diagnosed with hookworms. In addition, the effects of angiogenesis inhibition using anti-angiogenic factors (endostatin) were evaluated in a schistosomiasis murine model. A lesion decrease was observed in mice infected with Schistosoma mansoni and treated with endostatin. Finally, mechanisms of angiogenesis induction were studied and observed that cercariae antigens stimulated the angiogenic factors by host alveolar macrophages.

ANGIOGENESIS AND HELMINTHS

Fariborz Shariati Sharifi
Algeria , Journal of Fundamental and Applied Sciences , Year : 2016 , Pages: 0-0, ISSN:1112-9867 Journal Paper

Abstract

The studies about the role of angiogenic and antiangiogenic factors in the biology of tumor growth and development of metastases are most abundant in the literature. However, both the generation and inhibition of new vessel formation plays an important role in other pathophysiological processes like ischemia, infection and inflammation. Firstly, we briefly point out the basic concepts of angiogenesis and vasculogenesis, as well as their role in neoplastic and non-neoplastic diseases. In addition, we study the characteristics of the two major angiogenic factors: vascular endothelial growth factor (VEGF) and fibroblast growth factor-2 (FGF-2). Specifically, the structural features of the above factors and the biological mechanism of action will be indicated. Also, antiangiogenic factors as endostatin, a potent inhibitor of endothelial cell proliferation, migration, angiogenesis and tumor growth will be studied. Finally, we discuss the role of angiogenic and antiangiogenic factors in the pathogenesis of helminthic diseases. Until now, only very little information has been found and virtually confined to infection with Schistosomaspp, filarial species, Taeniasolium and Trichinella spp.For this reason, author interested to study more about parasites and angiogenesis, probably relationship between them, could be open a good way for prevent and treatment of parasite diseases and maybe cancer.

اثر عصاره ی هیدروالکلی دانه ی جغجغه بر آسیب حاد کبدی ناشی از تیواستامید در موش صحرایی

محمدرضا حاجی نژاد,فریبرز شریعتی شریفی,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,مریم محمدپورزه اب
ايران ، هفته نامه علمی پژوهشی دانشکده پزشکی اصفهان ، سال : 2017 ، صفحات : 216-221، شاپا: 1027-7595 مقاله در مجله

چکیده

مقدمه: هدف از انجام مطالع هی حاضر، بررسی اثر حفاظتی عصاره ی هیدروالکلی دانه ی گیاه جغجغه در برابر آسیب حاد کبدی ناشی از تیواستامید در موش صحرایی بود. روش ها: 30 سر موش صحرایی نر به طور تصادفی در سه گروه شاهد (مو شهای صحرایی سالم)، شاهد منفی (موش های صحرایی دچار آسیب حاد کبدی) و گروه مورد با آسیب کبدی تحت تیمار با عصار هی دانه ی جغجغه ( 100 میلی گرم بر کیلوگرم) تقسیم شدند. گروه های شاهد منفی و مورد، سه تزریق داخل صفاقی 50 میلی گرم بر کیلوگرم تیواستامید به فاصل هی 24 ساعت دریافت کردند. گروه مورد، 100 میلی گرم بر کیلوگرم عصار هی (IP یا Intraperitoneal injection) به مدت سه هفته دریافت کردند. گروه های شاهد و شاهد منفی سرم فیزیولوژی دریافت کردند. پس (PO یا Per Os) هیدروالکلی دانه ی جغجغه را به صورت خوراکی از سه هفته، از قلب رت ها خون گیری شد و نمون ههای سرم جهت بررسی مالون دی آلدئید سرم و آنزی مهای کبدی به آزمایشگاه ارسال شدند. همچنین، پس از بررسی شدند. One-way ANOVA آسان کشی، نمونه های بافت کبد جهت بررسی هیستوپاتولوژی جداسازی شد. داده ها با استفاده از آزمون آماری و (AST) Aspartate transaminase ،(ALT) Alanine transaminase یافته ها: تیمار با عصاره ی دانه ی جغجغه میزان آنزیم های بعد از سه هفته، تیمار با عصار هی .(P < 0/ را در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد منفی به طور معن یداری کاهش داد ( 050 (ALP) Alkaline phosphatase در بررسی مقاطع بافتی، نکروز سلول های کبدی و تجمع .(P < 0/ جغجغه توانست مالون د یآلدئید سرم را در مقایسه با گروه شاهد به طور معن یداری کاهش دهد ( 050 .(P < 0/ چربی در سیتوپلاسم سلول های کبدی در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد منفی به طور معنی داری کاهش یافت ( 050 نتیجه گیری: نتایج این بررسی نشان دهنده ی اثر حفاظتی عصاره ی هیدروالکلی دانه ی گیاه جغجغه بر آسیب حاد کبدی می باشد.

اثر عصاره دانه کهورک بر استرس اکسیداتیو ناشی از تیواستامید در موش صحرایی

محمدرضا حاجی نژاد,فریبرز شریعتی شریفی,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,مریم محمدپورزه اب
ايران ، فیض ، سال : 2018 ، صفحات : 25-30، شاپا: 2008-9821 مقاله در مجله

چکیده

سابقه و هدف: در این مطالعه تجربی اثر عصاره هیدروالکلی دانه کهورک بر استرس اکسیداتیو ناشی از تیواستامید در موش صحر ایی بررسی شده است. مواد و روشها: تعداد 30 سرموش صحرایی نر بهطور تصادفی در سه گروه شاهد سالم، کنترل مثبت (دریافتکننده تیواستامید) و گروه 100 ) تقسیم شدند. استرس اکسیداتیو با سه تزریق داخل صفاقی mg/kg) دریافت کننده تیواستامید و تحت تیمار با عصاره دانه کهورک 100 ) بهصورت خوراکی به مدت 21 روز mg/kg) 50 بهفاصله 24 ساعت القا شد. عصاره هیدروالکلی دانه کهورک mg/kg تیواستامید تجویز شد. گروه شاهد سالم و گروه استرس اکسیداتیو بدون تیمار سرم فیزیولوژی دریافت کردند. در پایان آزمایش، از قلب موش ها خونگیری بهعمل آمد و فعالیت آنزیمهای کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز سرمی بررسی شد. همچنین پس از آسانکشی، نمونههای بافت کبد و کلیه جهت بررسی پراکسیداسیون لیپیدی جدا گردید. نتایج: فعالیت آنزیمهای کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز در گروه مسموم شده با تیواستامید بهطور معنیداری کمتر از گروه شاهد سالم .(P<0/ تیمار با عصاره دانه کهورک فعالیت آنزیمهای مذکور را در مقایسه با گروه کنترل م ثبت افزایش داد ( 001 .(P<0/ بود ( 001 همچنین، بعد از سه هفته تیمار، عصاره دانه کهورک توانست مالون دیآلدئید بافت کبد را در مقایسه با گروه کنترل مثبت بهطور معنی - .(P<0/ داری کاهش دهد ( 05 نتیجهگیری : در مجموع میتوان گفت عصاره هیدروالکلی دانه گیاه کهورک در برابر استرس اکسیداتیو ناشی از تیواستامید در موش صحرایی اثر حفاظتی دارد.

  •    Direct Phone: _
  •    Internal Phone: _
  •    Fax: _
  •    Email: fariborzshariati@uoz.ac.ir