سوابق علمی - اجرائی

سوابق تحصیلی

  • 1388دکتری تخصصی

    فیزیولوژی دامپزشکی

    دانشگاه تهران

مراتب علمی

  • استاديار1391

    غیره

  • دانشيار1397

    گروه آموزشی علوم پایه دامپزشکی

علاقه مندیها

رویدادها

مرتب سازی:

نمایش:

بررسی تأثیر عصاره برگ گیاه کارلا بر میزان گلوکز، لیپید و مالون دی آلدئید سرم در موش صحرایی دیابتی شده توسط استرپتوزوسین

داریوش سعادتی,محمدرضا حاجی نژاد,محمود صالحی مقدم,شقایق حاجیان,الهام واعظی,عباس جمشیدیان قلعه شاهی
ايران ، فصلنامه پرستاری دیابت دانشکده پرستاری و مامایی زابل ، سال : 2015 ، صفحات : 8-19، شاپا: 2345-5020 مقاله در مجله

چکیده

مقدمه و هدف: موموردیکا کارانتیا(کارلا ) از دیرباز در طب سنتی هند و پاکستان برای کاهش اثرات ناشی از بیماریهای متابولیک کاربرد داشته است. به منظور اثبات این تأثیر این مطالعه با هدف تعیین تأثیر برگ کارلا بر میزان گلوکز سرم و سطح مالون دی آلدئید سرم در موش­های دیابتی شده با استرپتوزوسین مورد ارزیابی قرار گرفت. مواد و روش­ها: در این نوع مطالعه 40 رت صحرایی نر به چهار گروه تقسیم شدند. گروه اول به عنوان گروه کنترل، غذای عادی دریافت کردند. سه گروه دیگر با استرپتوزوسین دیابتی شدند. یک هفته پس از دیابتی شدن، گروه اول و دوم با غذای عادی پلیت شده تغذیه شدند . گروه سوم و چهارم عصاره برگ گیاه کارلا به ترتیب با دوز 100 و 200 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن به مدت شش هفته بصورت گاواژ دریافت کردند. پس از پایان زمان آزمایش، از قلب رت­ها خونگیری شد و سطح گلوکز سرم ،لیپوپروتئین و میزان مالون دی آلدئید سرم ( MDA ) اندازه­گیری و به کمک آزمون­های آماری ( ANOVA ) و توکی با هم مقایسه شدند. یافته­ها : در هفته ششم میزان گلوکز سرم در گروه دیابتی و گروه های دیابتی تحت تیمار بطور معنی­داری بیشتر از نتایج هفته پیشین بود. و تیمار با عصاره کارلا در گروههای دیابتی سبب کاهش معنی­دار گلوکز سرم ( P<0.05 ) در مقایسه با گروه دیابتی شد. تجویز دوز های مختلف عصاره کارلا ، بطور معنی­داری سطح مالون دی آلدئید را نسبت به گروه دیابتی بدون درمان کاهش داد. در مورد HDL نیز تیمار موش­های دیابتی افزایش معنی­داری را در مقایسه با گروه دیابتی ایجاد کرد( P<0.05 ) اما بر سایر چربی­ها تأثیر معنی­داری نداشت. بحث و نتیجه ­گیری: درمان موش­های دیابتی با عصاره برگ گیاه کارلا در درمان دیابت در رت­ها سودمند است. این اثرات می­تواند احتمالاً مربوط به فلاونوئید ها و ترکیبات آنتی اکسیدان این گیاه باشد.

Xanthan gum-stabilized nano-ceria: Green chemistry based synthesis, characterization, study of biochemical alterations induced by intraperitoneal doses of nanoparticles in rat

mohammadreza hajinejhad,Abbas Rahdar,موسی علی احمد,معصومه سامانی
Netherlands , Journal of Molecular Structure , Year : 2018 , Pages: 1-10, ISSN:0022-2860 Journal Paper

Abstract

In the current work, Xanthan Gum-stabilized Cerium oxide nanoparticles (CeO2NPs) were synthesized by a Co-precipitation method at ambient temperature, using cerium nitrate ðCeðNO3Þ 3:6H2OÞ as prime precursor and Xanthan gum (C35H49O29) as green stabilizing agent. The synthesized nanoparticles were characterized by using X-ray diffraction (XRD), Scanning Electron Microscope (SEM), Dynamic Light Scattering (DLS) and vibrating sample magnetometer (VSM) techniques. The biochemical and histological evaluations of newly synthesized CeO2 NPs were carried out in male Wistar rats. Animals received 30, 60, and 120 mg/kg body weight intraperitoneal doses of Cerium oxide nanoparticles for three weeks. Biochemical parameters including aspartate transaminase (AST), alanine aminotransferase (ALT), creatinine, and blood urea nitrogen (BUN), were analyzed in serum samples.We also determined the effects of CeO2NPs on activities of the antioxidant enzymes (superoxide dismutase and catalase) as well as liver lipid peroxidation and liver histopathology. CeO2NPs at a dose of 30 mg/kg had no significant effects on biochemical parameters and antioxidant status while at a dose of 60 mg/kg significantly decreased serum liver enzyme activities and improved serum catalase and superoxide dismutase activities. The serum BUN and creatinine as well as liver malondialdehyde content remained unchanged at this dose. Intraperitoneal administration of the 120 mg/kg CeO2NPs produced opposite effects on biochemical parameters, antioxidant status and liver histology.

Iron oxide nanoparticles: Synthesis, physical characterization, and intraperitoneal biochemical studies in Rattus norvegicus

mohammadreza hajinejhad,Abbas Rahdar,Pablo Taboada,فردین صادقفر,موسی علی احمد
Netherlands , Journal of Molecular Structure , Year : 2018 , Pages: 0-0, ISSN:0022-2860 Journal Paper

Abstract

In the current work, magnetite (Fe3O4) nanoparticles were prepared by electrochemical method based on surfactant-free synthesis under vacuum. The obtained nanoparticles were characterized by X-ray diffraction (XRD), scanning electron microscopy (SEM), and vibrational sample magnetometer (VSM) techniques. Magnetite nanoparticles (at a dose of 40 mg/kg BW) were administered intraperitoneally to male rats daily up to 14 days. Additionally, a liver histopathology analysis was performed. After 7 days of the intraperitoneal administration of NPs, a significant increase in serum antioxidant enzyme activities was observed whereas other parameters remained unchanged. After two weeks of administration, significant decreases in serum antioxidant enzymes and a significant increase in serum ALT and AST were observed. Throughout the two weeks period, there was no significant difference in serum BUN and creatinine levels between the control group and the treatment group. Obtained results strongly suggest that the magnetite nanoparticles could be safe at proper dose for therapeutic and diagnostic applications.

The synthesis and characterization of a magnetite nanoparticle with potent antibacterial activity and low mammalian toxicity

mohammadreza hajinejhad,Abbas Rahdar,موسی علی احمد,فردین صادقر,john trant,,,سید مریم دخت تیموری
Netherlands , Journal of Molecular Liquids , Year : 2018 , Pages: 10-20, ISSN:0167-7322 Journal Paper

Abstract

nanomagnetite particles. Magnetite (Fe3O4) nanoparticles were electrochemically prepared in a green surfactant-free, closed water loop system. These materials, characterized by X-ray diffraction, FTIR, and vibrational magnetometry, also appear contaminated with Fe-O-O-H functionalities. This physical characterization is accompanied by a computational investigation of truncated clusters showing that a magnetite-derived cluster of 7 iron atoms is a sufficient model to generate the vibrational frequencies experimentally observed in magnetite using DFT calculations. The nanoparticles, evaluated for antibiotic activity, were shown to have minimum inhibitory concentrations of 2.8 and 2.0 μg/mL against E. coli and S. aureus respectively. This is both a 100-fold lower concentration than the human cytotoxic dose determined by an MTT assay and is also comparable to the effective dose of traditional antibiotics. A dose-dependent decrease in catalase activity and an increase in the levels of lipid peroxidation suggests that these nanoparticles act through damaging the anti-oxidant systems in cells. However, renal and hepatic damage was only observed at daily doses (2 weeks) of 100 g/mL and higher. This significant therapeutic window suggests that these materials might prove useful as potential complementary therapeutics in the future.

Computational, experimental details, and biological raw data accompanying the publication:“The synthesis and characterization of a nanomagnetite with potent antibacterial

mohammadreza hajinejhad,Abbas Rahdar,موسی علی احمد,,فردین صادقفر,,john trant,مریم دخت تیموری
Netherlands , Data in Brief , Year : 2018 , Pages: 10-10, ISSN:2352-3409 Journal Paper

Abstract

The biologicaldatashowspotentactivity.Thedataisprovidedhereforotherresearchersto compare withtheirownasmagnetiteisfurtherinvestigatedasapotentialantibacterialmaterial.  The computationalresultsarethemostdetailedstudyofmagnetiteintheliteraturetothebestof our knowledge.Itisourhopethatotherresearcherscanusetheseasastartingpointforeven better refining thecomputationalmodelsinthefuture.  This isascalable,green,inexpensivesynthesisofnanomagnetitewithlowdispersity.Thesynthesis described herewillhopefullybehelpfultootherslookingtoreplicateormakesimilarsystems.

اثر عصاره ی هیدروالکلی میوه ی ستاره ای بر آسیب حاد کبدی ناشی از استات سرب در موش صحرایی

محمدرضا حاجی نژاد,رضا شیرازی نیا,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,پریسا حسنین,علیرضا سام زاده کرمانی
ايران ، هفته نامه علمی پژوهشی دانشکده پزشکی اصفهان ، سال : 2017 ، صفحات : 1531-1536، شاپا: 1027-7595 مقاله در مجله

چکیده

مقدمه: در این مطالعه، اثر عصاره ی هیدروالکلی میوه ی ستاره ای (کارامبولا) در برابر آسیب حاد کبدی ناشی از استات سرب در موش صحرایی بررسی شد. روش ها: 24 سر موش صحرایی نر به چهار گروه شاهد منفی (موش های صحرایی سالم)، شاهد مثبت (دریافت کننده ی استات سرب بدون عصاره ی کارامبولا)، آسیب کبدی تحت تیمار با عصاره ی کارامبولا ( 100 میلی گرم بر کیلوگرم) و آسیب کبدی تحت تیمار با عصاره ی کارامبولا ( 200 میلی گرم بر کیلوگرم) تقسیم شدند. در 5 روز آخر دوره، در گروه های شاهد مثبت و تحت تیمار، آسیب حاد کبدی با تزریق داخل صفاقی استات سرب ( 25 میلی گرم بر کیلوگرم) ایجاد شد. پس از 10 روز، از قلب و آنزی مهای کبدی به آزمایشگاه ارسال شد. (Malondialdehyde یا MDA) رت ها خون گیری شد و نمون ههای سرم جهت بررسی مالون دی آلدئید یافته ها: عصاره ی کارامبولا با دز 100 میلی گرم بر کیلوگرم، اثر معنی داری بر سطح سرمی آنزیم های کبدی و مالون دی آلدئید سرم در مقایسه با گروه شاهد مثبت و (P < 0/050) (ALT) Alanine transaminase نداشت؛ در حالی که تیمار با عصاره ی کارامبولا ( 200 میلی گرم بر کیلوگرم) میزان آنزی مهای را در مقایسه با گروه شاهد مثبت کاهش داد. همچنین، تیمار با عصار هی کارامبولا ( 200 میلی گرم بر کیلوگرم) (P < 0/010) (AST) Aspartate transaminase در بررسی بافت شناسی، تیمار با عصاره ی کارامبولا .(P < 0/ توانست مالون د یآلدئید سرم را در مقایسه با گروه شاهد مثبت به طور معن یداری کاهش دهد ( 010 200 میلی گرم بر کیلوگرم)، نکروز سلولی و اتساع سینوزوئیدها را کاهش داد. ) نتیجه گیری: عصاره ی هیدروالکلی کارامبولا با مقدار 200 میلی گرم بر کیلوگرم، آسیب حاد کبدی ناشی از سرب را کاهش می دهد.

Comparative study of antidiabetic activity of two herbal extracts in alloxan-induced diabetic rats

mohammadreza hajinejhad,,,میری
USA , Oriental Pharmacy and Experimental Medicine , Year : 2017 , Pages: 290-295, ISSN:1598-2386 Journal Paper

Abstract

Abstract Due to the increasing prevalence of diabetes and side effects of chemical medicines, it is worthwhile to discover non-pharmacological treatments for this disease. Fenugreek (Trigonella foenum-graecum L) and Cordia myxa, are among the widely used medicinal herbs.The present study aimed to compare the antidiabetic activities of Trigonella foenum graecum seed aqueous extract (TE) with Cordia myxa fruit aqueous extract (CE) in alloxan-induced diabetic rats. Diabetes was induced in male Wistar rats by intraperitoneal injection of alloxan (120 mg/kg BW) and afterwards, rats were randomly allocated into four groups as the following: Group 1: Normal rats, Group 2: Diabetic control rats, Group 3: diabetic rats received TE (870 mg/kg BW), Group 4: diabetic rats received CE (500 mg/kg BW).The extracts were administered orally for 30 days. Treatment with both extracts caused a significant reduction in blood glucose and glycated hemoglobin of diabetic rats in comparison with diabetic control group (P < 0.001). The activities of catalase and superoxide dismutase in diabetic rats were decreased while there was an increase in the concentration of malondialdehyde in the liver. After a period of one-month oral administration, both extracts significantly decreased the altered parameters in diabetic rats compared to untreated controls (P < 0.05).Treatment

اثر عصاره هیدروالکلی ریشه زرشک وحشی بر سطح سرمی گلوکز، هموگلوبین گلیکوزیله و مالون دی آلدئید در موش صحرایی دیابتی

محمدرضا حاجی نژاد,نادر سارانی,محمود صالح مقدم,شقایق حاجیان شهری,عمار شاپری
ايران ، دانشکده علوم پزشکی نیشابور ، سال : 2016 ، صفحات : 21-33، شاپا: 2383-3203 مقاله در مجله

چکیده

دیابت یک بیماری اندوکرینی شایع است که با طیف وسیعی از بیمار یها مانند سکته، نارسایی کلیه و سیروز کبدی همراه است. ریشه زرشک دارای ترکیبات آلکالوئیدی متنوعی است که به عنوان آنتی اکسیدان شناخته می شوند. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی تأثیر عصاره هیدروالکلی ریشه زرشک وحشی بر سطح هموگلوبین گلیکوزیله ) HbA1c ( و میزان مالون دی آلدئید ) MDA ( و گلوکز سرم بود. مواد و روش ها در این مطالعه تجربی 40 سر موش صحرایی نر به چهار گروه شاهد سالم، شاهد دیابتی و دو گروه دیابتی تحت درمان با عصاره ریشه زرشک وحشی ) 150 و 300 mg/kg ( تقسیم شدند. دیابت نوع یک با تزریق داخل صفاقی استرپتوزوسین )تک دوز 42 mg/kg ( القاء شد. در پایان 30 روز، از قلب موش ها خونگیری انجام شد و میزان گلوکز، HbA1c و MDA با استفاده از کیت های تجاری اندازه گیری شدند. یافته ها سطح سرمی گلوکز، HbA1c و MDA سرم رت های دیابتی بدون تیمار بطور معنی داری بیشتر از رت های گروه کنترل بود. تجویز خوراکی عصاره ریشه زرشک، سطح سرمی پارامترهای اندازه گیری شده را در مقایسه با گروه دیابتی بدون تیمار کاهش داد ) 05 / .)P < 0 نتیجه گیری عصاره ریشه گیاه زرشک وحشی دارای اثر هیپوگلیسمیک است و در کاهش پراکسیداسیون لیپیدی در رت های دیابتی مؤثر است.

تداخل گلیسین و ایزوپرترنول در اخذ محیطی غذا در موش صحرایی

محمدرضا حاجی نژاد,بهرام شهره,سهیل یوسفی
ايران ، دانشکده علوم پزشکی نیشابور ، سال : 2017 ، صفحات : 1-9، شاپا: 2383-3203 مقاله در مجله

چکیده

نقش گلیسین به عنوان یک نوروترانسمیتر و تعدیل کننده عصبی در تنظیم اشتهای پستانداران ثابت شده است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر گلیسین بر دریافت غذا و تداخل آن با گیرندههای بتا آدرنرژیک بود. مواد و روشها 300 گرم( استفاده شد. بررسی حاضر - در این بررسی از 40 سر موش صحرایی نر بالغ ) 250 200 و ، در 4 مرحله متوالی با فاصله 3 روز انجام شد. در مرحله اول گلیسین با دوز 100 400 تزریق شد. در مرحله دوم اثر تزریق استریکنین هیدروکلرید )آنتاگونیست mg/kg 0/8 بررسی شد. در mg/kg 0و /4 ،0/ رقابتی گیرندههای پس سیناپسی گلیسین( با دوز 2 مرحله سوم اثر پیش تزریق ایزوپروترنول )آگونیست گیرندههای بتا آدرنرژیک( بر رفتار تغذیهای ناشی از گلیسین بررسی شد. در مرحله چهارم آزمایش، تداخل ایزوپوترنول و استریکنین بر رفتار تغذیه ای بررسی شد. در هر مرحله، مصرف غذای تجمعی در فواصل 60 120٬ و 180 دقیقه بعد از تزریق اندازهگیری شد. یافتهها 400 در تمام دقایق پس از تزریق ٬ اخذ غذا را mg/kg 200 و ، تزریق گلیسین با دوز 100 0/8 اخذ غذا را در دقایق 120 و mg/kg تزریق استریکنین با دوز .)P>0/ افزایش داد ) 05 180 بطور معنیدار کاهش داد. پیش تزریق ایزوپروترنول نتوانست اثر افزاینده اشتهای گلیسین را مهار کند. در مرحله چهارم آزمایش، پیش تزریق ایزوپرترنول تاثیر معنیداری بر اخذ غذای ناشی از استریکنین نداشت. نتیجهگیری اثر افزاینده اشتهای گلیسین در موش صحرایی احتمالاً بصورت مستقل از گیرندههای محیطی بتا آدرنرژیک انجام میشود.

اثر پودر میوه نارس گیاه موموردیکا کارانتیا بر مالون دی آلدئید سرم در موش های صحرایی تغذیه شده با جیره

محمدرضا حاجی نژاد,مهران سپاهی,مهدی جهان تیغ,حمید رضا میری
ايران ، طنین سلامت ، سال : 2016 ، صفحات : 24-32، شاپا: ۲۵۳۸-۲۸۴۵ مقاله در مجله

چکیده

زمینه و هدف: خربزه تلخ (کارلا) یک گیاه دارویی شناخته شده است که در جنوب شرق ایران مصرف خوراکی دارد. این مطالعه با هدف بررسی اثر پودر میوه گیاه خربزه تلخ بر سطح سرمی مالون دیآلدئید در موشهای صحرایی تحت تیمار با رژیم پرچرب انجام شد. روشها: در این مطالعه تجربی ۴۰ سر موش صحرایی نر بود به صورت تصادفی به ۴ گروه ۱۰ تایی تقسیم شد: موشهای گروه کنترل منفی جیره معمولی دریافت کردند. موشهای گروه کنترل مثبت با جیره پرچرب تغذیه شدند. گروه سوم جیره پرچرب را همراه با چهار درصد پودر میوه گیاه خربزه تلخ دریافت کرد و گروه چهارم علاوه بر جیره پر چرب با جیره حاوی ۸ درصد پودر میوه گیاه خربزه تلخ بهمدت ۱ ماه تغذیه شدند. در پایان دوره از قلب موشها خون گیری شد و کلسترول تری گلیسرید و مالوندیآلدهید سرم به وسیله کیتهای تجاری اندازهگیری شد. مالون دی آلدئید گروههای .(P<۰/ نتایج: سطح سرمی مالون دی آلدئید در گروه کنترل مثبت اختلاف معنی داری با گروه کنترل منفی داشت ( ۰۵ پودر گیاه خربزه تلخ سبب کاهش معنیدار .(P<۰/ تحت تیمار با میوه خربزه تلخ در مقایسه با گروه کنترل مثبت کاهش معنیداری نشان داد ( ۰۵ کلسترول و تریگلیسرید سرم در مقایسه با گروه کنترل مثبت شد. سطح سرمی مالوندیآلدئید ،کلسترول و تری گلیسرید در گروههای دریافت کننده .(P>۰/ جیره پرچرب به همراه ۴ و ۸ درصد پودر میوه خربزه تلخ اختلاف معنیداری را نشان نداد( ۰۵ نتیجه گیری: مصرف میوه نارس گیاه خربزه تلخ به همراه جیره غذایی میتواند باعث کاهش پراکسیداسیون لیپیدی و آسیب اکسیداتیو شود.

Oxidative stress and hepatic injury induced in mice fed a Sarcocystis hirsuta cyst extract

mohammadreza hajinejhad,,,
south korea , Journal of Veterinary Science , Year : 2018 , Pages: 501-512, ISSN:1229-845X Journal Paper

Abstract

We studied the toxic effects of a Sarcocystis hirsuta cyst extract fed to mice. Degenerative changes were found in mice gavage-fed fresh, frozen, and heat-treated S. hirsuta cyst extract. There were increases in the levels of serum aspartate aminotransferase and alanine aminotransferase as well as hepatic and brain malondialdehyde (MDA) levels along with concomitant decreases in catalase (CAT) and superoxide dismutase (SOD) activities of mice receiving fresh and frozen S. hirsuta extracts. Gavage feeding of heat-treated S. hirsuta cyst extract had no effects on liver enzymes or brain MDA content, but the liver MDA level did increase. Mice in the heat-treated cyst group showed reduced CAT and SOD activities as well as increased hepatic MDA levels compared to those in the control group. These results indicate that an extract of S. hirsuta cyst can induce oxidative stress and hepatic injury, even after heat treatment.

Oxidative stress and hepatic injury induced in mice fed a Sarcocystis hirsuta cyst extract

,,mohammadreza hajinejhad,Parisa Hasanein
south korea , Journal of Veterinary Science , Year : 2018 , Pages: 500-504, ISSN:1229-845X Journal Paper

Abstract

We studied the toxic effects of a Sarcocystis hirsuta cyst extract fed to mice. Degenerative changes were found in mice gavage-fed fresh, frozen, and heat-treated S. hirsuta cyst extract. There were increases in the levels of serum aspartate aminotransferase and alanine aminotransferase as well as hepatic and brain malondialdehyde (MDA) levels along with concomitant decreases in catalase (CAT) and superoxide dismutase (SOD) activities of mice receiving fresh and frozen S. hirsuta extracts. Gavage feeding of heat-treated S. hirsuta cyst extract had no effects on liver enzymes or brain MDA content, but the liver MDA level did increase. Mice in the heat-treated cyst group showed reduced CAT and SOD activities as well as increased hepatic MDA levels compared to those in the control group. These results indicate that an extract of S. hirsuta cyst can induce oxidative stress and hepatic injury, even after heat treatment.

Rosmarinic acid protects against chronic ethanolinduced learning and memory deficits in rats

Abbasali Emamjomeh,Parisa Hasanein,mohammadreza hajinejhad,رزا سیفی
English , Nutritional Neuroscience , Year : 2016 , Pages: 547-554, ISSN:1028-415X Journal Paper

Abstract

Objectives: Ethanol consumption induces neurological disorders including cognitive dysfunction. Oxidative damage is considered a likely cause of cognitive deficits. We aimed to investigate the effects of rosmarinic acid (RA) in different doses for 30 days on chronic ethanol-induced cognitive dysfunction using the passive avoidance learning (PAL) and memory task in comparison with donepezil, a reference drug. We also evaluated the levels of superoxide dismutase (SOD), catalase (CAT), and lipid peroxidation in hippocampus as possible mechanisms. Methods: Memory impairment was induced by 15% w/v ethanol (2 g/kg, i.g.) administration for 30 days. RA (8, 16, and 32 mg/kg, i.g.) or donepezil (2 mg/kg, i.g.) was administered 30 minutes before ethanol. The acquisition trial was done 1 hour after the last administration of RA and donepezil. At the end, animals were weighed and hippocami were isolated for analyzing of oxidant/antioxidant markers. Results: Ethanol caused cognition deficits in the PAL and memory task. While RA 16 and 32 mg/kg improved cognition in control rats, it prevented learning and memory deficits of alcoholic groups. RA 8 mg/kg did not influence cognitive function in both control and alcoholic rats. RA 32 mg/kg had comparable effects with donepezil in prevention of acquisition and retention memory impairment. The higher doses of RA not only prevented increased lipid peroxidation and nitrite content but also decreased SOD, CAT, GSH, and FRAP levels in alcoholic groups and exerted antioxidant effects in non-alcoholic rats. Discussion: We showed that RA administration dose-dependently prevented cognitive impairment induced by chronic ethanol in PAL and memory and disturbed oxidant/antioxidant status as a possible mechanism. The antioxidant, anticholinesterase, and neuroprotective properties of RA may be involved in the observed effects. Therefore, RA represents a potential therapeutic option against chronic ethanolinduced amnesia which deserves consideration and further examination.

Effect of tocopherol on the properties of Pluronic F127 microemulsions: Physico-chemical characterization and in vivo toxicity

Hamid Beyzaei,Abbas Rahdar,Pablo Taboada,mohammadreza hajinejhad,Mahmood Barani
Netherlands , Journal of Molecular Liquids , Year : 2019 , Pages: 624-630, ISSN:0167-7322 Journal Paper

Abstract

The development of biodegradable and biocompatible microemulsions to transport and deliver hydrophobic bioactive molecules is a fundamental challenge in pharmacological sciences. In the current work, oil-in-water Pluronic F127-based microemulsions using different fatty acids (sodium decanoate, SD, and sodium caprylate, SC) as co-surfactants were characterized as potential nanocarriers to solubilize and transport tocopherol (TOC) at Ow = [ethyl butyrate] / [Pluronic] = 1 and oil nanodroplet mass fraction (MFD) between 0.01 and 0.08 using dynamic light scattering (DLS) and dynamic surface tension (DST) techniques. DLS data showed that as the fatty acid chain length increased from sodium decanoate (SD) to sodium caprylate (SC), the nanodroplet size also did whereas the opposite behaviour was found as the MFD increased. DST data revealed that surface tension reached much faster the thermodynamic equilibrium for SD-stabilized compared to SC-stabilized Pluronic F127-based microemulsions. These were able to load important amounts of TOC with a high encapsulation efficiency. The release profile of the cargo compound from the microemulsions was sustained along time. In addition,2,2-diphenyl-1-picrylhydrazyl (DPPH) free radical scavenging activity of TOC was examined, and results reported as the half maximal inhibitory concentration (IC50) values. Finally, to evaluate the potential cytotoxicity of the obtained TOC-loaded microemulsions preliminary in vivo experiments were performed. Microemulsions were parenterally administered in healthy rats and blood was collected to analyze serum levels of alanine aminotransferase (ALT), serum aspartate aminotransferase (AST), serum creatinine, serum blood urea nitrogen (BUN) and lactate dehydrogenase (LDH). Experimental data indicated a significant decrease in serum BUN and creatinine levels while other parameters remained unchanged. Also, the drug-loaded microemulsions-treated group showed symptoms of lethargy, nausea, and reduced food intake following injection, but no mortality was reported.

Nociceptin/Orphanin FQ (N/OFQ) receptors are involved in adrenaline-induced feeding behavior in broiler cockerels

,mohammadreza hajinejhad,Parisa Hasanein
Netherlands , International Journal of Peptide Research and Therapeutics , Year : 2018 , Pages: 403-407, ISSN:1573-3149 Journal Paper

Abstract

Nociceptin/orphanin FQ (N/OFQ) is an endogenous ligand of a G protein-coupled receptornamed NOP. This neuropeptide has been identified as an orexigenic stimulus in the brain of birds and mammals. The purpose of the present study was to clarify whether blockade or stimulation of nociceptin receptors affects adrenaline-induced feeding behaviour in broilers. In Experiment 1, birds received intracerebroventricular (ICV) injection of Nociceptin (1–13) NH2 (potent NOP receptor agonist, 16 nmol) followed by adrenaline (80 nmol). In Experiment 2, the birds received UFP-101, (NOP receptor antagonist, 10 nmol) prior to injection of adrenaline (80 nmol). Cumulative food and water intake was measured at 2 h post-injection. When administrated alone, adrenaline significantly increased food and water intake. The ICV injection of Nociceptin (1–13) NH2 significantly increased food intake but not water intake. Pre-injection of Nociceptin (1–13) NH2 significantly increased the adrenaline-induced feeding response. The effect of adrenaline on food intake was transiently blocked by microinjection of UFP-101. UFP-101-induced anorexia was accompanied by a transient increase in water intake. The transient dipsogenic effect of UFP-101 suggests a role of endogenous N/OFQ-NOP receptor pathways in the regulation of water intake in chickens, which is food intake-independent. These results also provide further evidence for a reciprocal interaction between adrenergic receptors and N/OFQ on feeding behavior.

Effect of Hydro-alcoholic Extract from Prosopis Farcta Leaves on Liver Injury Caused by High-fat Diet in Rats

mohammadreza hajinejhad,
Jamaica , west indian medical journal , Year : 2019 , Pages: 5-9, ISSN:5830-2309 Journal Paper

Abstract

Objective: To determine the hepatoprotective and antioxidant effects of hydro-alcoholic extract of Prosopis farcta (P farcta) leaves on high fat diet-fed (HFDF) rats. Methods: In this experimental study, 40 male Wistar rats were divided into four groups – group 1: normal control group; group 2: untreated control group, fed a high-fat diet; group 3: hyperlipidaemic + P farcta (500 mg/kg orally per day); and group 4: hyperlipidaemic + simvastatin (1.0 mg/kg). All groups were treated for 30 days. Liver enzymes, levels of total cholesterol, triglyceride, low-density lipoprotein (LDL), high-density lipoprotein, blood urea nitrogen and creatinine, antioxidant enzyme activity, lipid peroxidation and liver histopathology were assessed. Results: Prosopis farcta extract reduced the elevated levels of total cholesterol, triglycerides, LDL and body weight. Catalase and superoxide dismutase activity were reduced in the HFDF animals, whose levels were increased statistically significantly by extract of P farcta leaves. The statistically significant increases in liver malondialdehyde in HFDF rats were reduced after treatment with P farcta. Histopathological findings also revealed positive effects of the extract. Conclusion: These results indicate the lipid-lowering and antioxidative activity of extract of P farcta leaves. Keywords: Catalase, hyperli

Oxidative stress and hepatic injury induced in mice fed a Sarcocystis hirsuta cyst extract

Parisa Hasanein,,,mohammadreza hajinejhad
south korea , Journal of Veterinary Science , Year : 2018 , Pages: 500-504, ISSN:1229-845X Journal Paper

Abstract

We studied the toxic effects of a Sarcocystis hirsuta cyst extract fed to mice. Degenerative changes were found in mice gavage-fed fresh, frozen, and heat-treated S. hirsuta cyst extract. There were increases in the levels of serum aspartate aminotransferase and alanine aminotransferase as well as hepatic and brain malondialdehyde (MDA) levels along with concomitant decreases in catalase (CAT) and superoxide dismutase (SOD) activities of mice receiving fresh and frozen S. hirsuta extracts. Gavage feeding of heat-treated S. hirsuta cyst extract had no effects on liver enzymes or brain MDA content, but the liver MDA level did increase. Mice in the heat-treated cyst group showed reduced CAT and SOD activities as well as increased hepatic MDA levels compared to those in the control group. These results indicate that an extract of S. hirsuta cyst can induce oxidative stress and hepatic injury, even after heat treatment.

A Comparative Histopathological Investigation of the Effects of ZnO/ Chitosan Nanocomposites and ZnO Nanoparticles on Thioacetamide-induced Nephrophaty in Rats

محمدرضا حاجی نژاد,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,علیرضا سام زاده کرمانی
ايران ، دانشگاه علوم پزشکی مازندران - Journal of Mazandaran University of Medical Sciences ، سال : 2019 ، صفحات : 189-194، شاپا: 1735-9260 مقاله در مجله

چکیده

Background and purpose: This study compared the effects of intraperitoneal injections of ZnO/chitosan nanocomposite and ZnO nanoparticles on histopathology of kidney in thioacetamideintoxicated rats. Materials and methods: Twenty-eight male rats were randomly allocated into a healthy control group (negative control), positive control group (thioacetamide-intoxicated rats), thioacetamideintoxicated + ZnO nanoparticles, and thioacetamide- iontoxicated + ZnO/chitosan nanocomposite. Nephropathy was induced by intraperitoneal injection of thioacetamide (50 mg/kg IP) three times (24h interval). The treatment groups were treated with ZnO nanocomposites (5mg/kg) and ZnO nanoparticles (5mg/kg) intraperitoneally for four weeks. Then, serum BUN and creatinine levels were measured. Afterwards, the rats were euthanized and kidney samples were separated for histological examinations. Results: There were significant increases in serum BUN and creatinine levels in thioacetamideintoxicated rats compared to those in the control group (P<0.05). Compared to the control group, ZnO nanoparticles –treated group was found with significantly higher serum BUN and creatinine levels (P<0.05). There was no significant difference between the rats treated with ZnO/chitosan nanocomposites and the positive control group in BUN and creatinine levels (P>0.05). In histological analysis, tubular necrosis and glomerular fibrosis were observed in treatment groups. Conclusion: This study showed that ZnO nanoparticles can increase nephrotoxicity induced by

تأثیر عصاره هیدروالکلی تاماریکس دیوکا بر تغییرات هیستوپاتولوژیک کبد در موشهای صحرایی تغذیهشده با جیره پرچرب

محمدرضا حاجی نژاد,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,شقایق حاجیان شهری
ايران ، دانشگاه علوم پزشکی قم ، سال : 2019 ، صفحات : 1-2، شاپا: 1735-7799 مقاله در مجله

چکیده

Background and Objectives: Tamarix dioica is a medicinal herb in Sistan and Baluchestan, which has antidiabetic and antioxidant properties. This research aimed to investigate the effects of the hydro-alcoholic extract of this plant on liver damage caused by a high fat diet. Methods: In this experimental study, 30 males adult Wistar rats, were randomly divided into 3 equal groups. The first group or the control group received a normal diet. The second group (hyperlipidemic group) received a high fat diet (HFD) for 30 days, and the third group received a high-fat diet for 30 days. In the following, the rats orally received hydroalcoholic extract of tamarix dioica (dose, 200mg/kg bw) for 30 days. serum liver enzymes. At the end of the period, blood samples were taken from the heart of the rats to assess liver enzymes and serum levels of cholesterol and triglyceride. After euthanasia, liver tissue samples, were taken and examined under a light microscope after staining with hematoxylin-eosin. Results: Administration of the extract of Tamarix dioica (200mg/kg bw), significantly reduced serum cholesterol and triglyceride levels compared to the hyperlipidemic rats with no treatment (p<0.001). Furthermore, the treatment with the extract of Tamarix dioica decreased the levels of serum alanine aminotransferase (ALT) and serum aspartate aminotransferase (AST) compared to the untreated hyperlipidemic rats (p<0.01). In histopathological evaluation, fat accumulation in cells, was significantly lower in Tamarix dioica treated rats compared to the hyperlipidemic rats.

اثر عصاره ی آبی ریشه ی گیاه گز بر آسیب کبدی ناشی جیره ی حاوی فروکتوز و چربی بالا در موش صحرایی

محمدرضا حاجی نژاد,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,محمد ابراهیم اکبری
ايران ، دانشکده پزشکی اصفهان - Journal of Isfahan Medical School ، سال : 2019 ، صفحات : 10-20، شاپا: 1735-854x مقاله در مجله

چکیده

مقدمه: گیاه گز ) Tamarix dioica ( در طب سنتی منطقه ی بلوچستان کاربردهای فراوانی دارد. در پژوهش حاضر، اثر عصاره ی ریشه ی گیاه گز، بر آسیب ناشی از جیره ی حاوی فروکتوز و چربی بالا بررسی شد. روش ها: 33 سر موش صحرایی به 3 گروه تقسیم شدند. گروه شاهد سالم، جیره ی عادی را دریافت کردند. گروه دوم )شاهد منفی( به مدت دو ماه با جیره ی حاوی فروکتوز و چربی بالا تغذیه شدند و گروه سوم )گروه مورد(، به مدت دو ماه با جیره ی حاوی فروکتوز و چربی بالا تغدیه شدند و سپس، عصاره ی ریشه ی گز را به صورت خوراکی با دز 433 میلی گرم/کیلوگرم، طی یک ماه آخر، دریافت کردند. در پایان، از قلب موش ها خون گیری شد. پس از آسان کشی، قطعات کبد پس از رنگ آمیزی هماتوکسیلین ائوزین، برای تشخیص ضایعات هیستوپاتولوژیک بررسی شدند. - > 3/ یافته ها: گلوکز سرم در گروه شاهد منفی، از گروه شاهد سالم بیشتر بود ) 338 P (. کلسترول و تری گلیسیرید سرم در گروه شاهد منفی، به طور معنی داری از گروه > 3/ شاهد سالم بیشتر بود ) 383 P(، اما High density lipoprotein ( HDL ( سرم کاهش معنی داری داشت. تجویز عصاره ی ریشه ی گز، گلوکز سرم را به طور > 3/ معنی داری نسبت به گروه شاهد منفی کاهش داد ) 353 P (. عصاره ی ریشه ی گز، آنزیم های Aspartate aminotransferase ( AST ( و Alanine transaminase ( ALT > 3/ ( را نسبت به گروه شاهد منفی کاهش داد ) 383 P > 3/ (. کلسترول سرم موش های گروه مورد، از گروه شاهد منفی کمتر بود ) 383 P .) در آسیب شناسی کبد، تجمع چربی در سلول های کبدی موش های گروه مورد از گروه شاهد منفی کمتر بود. نتیجه گیری: عصاره ی ریشه ی گیاه گز، آسیب کبدی ناشی از جیره ی حاوی فروکتوز بالا را کاهش می

اثر عصاره ی هیدروالکلی دانه ی جغجغه بر آسیب حاد کبدی ناشی از تیواستامید در موش صحرایی

محمدرضا حاجی نژاد,فریبرز شریعتی شریفی,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,مریم محمدپورزه اب
ايران ، هفته نامه علمی پژوهشی دانشکده پزشکی اصفهان ، سال : 2017 ، صفحات : 216-221، شاپا: 1027-7595 مقاله در مجله

چکیده

مقدمه: هدف از انجام مطالع هی حاضر، بررسی اثر حفاظتی عصاره ی هیدروالکلی دانه ی گیاه جغجغه در برابر آسیب حاد کبدی ناشی از تیواستامید در موش صحرایی بود. روش ها: 30 سر موش صحرایی نر به طور تصادفی در سه گروه شاهد (مو شهای صحرایی سالم)، شاهد منفی (موش های صحرایی دچار آسیب حاد کبدی) و گروه مورد با آسیب کبدی تحت تیمار با عصار هی دانه ی جغجغه ( 100 میلی گرم بر کیلوگرم) تقسیم شدند. گروه های شاهد منفی و مورد، سه تزریق داخل صفاقی 50 میلی گرم بر کیلوگرم تیواستامید به فاصل هی 24 ساعت دریافت کردند. گروه مورد، 100 میلی گرم بر کیلوگرم عصار هی (IP یا Intraperitoneal injection) به مدت سه هفته دریافت کردند. گروه های شاهد و شاهد منفی سرم فیزیولوژی دریافت کردند. پس (PO یا Per Os) هیدروالکلی دانه ی جغجغه را به صورت خوراکی از سه هفته، از قلب رت ها خون گیری شد و نمون ههای سرم جهت بررسی مالون دی آلدئید سرم و آنزی مهای کبدی به آزمایشگاه ارسال شدند. همچنین، پس از بررسی شدند. One-way ANOVA آسان کشی، نمونه های بافت کبد جهت بررسی هیستوپاتولوژی جداسازی شد. داده ها با استفاده از آزمون آماری و (AST) Aspartate transaminase ،(ALT) Alanine transaminase یافته ها: تیمار با عصاره ی دانه ی جغجغه میزان آنزیم های بعد از سه هفته، تیمار با عصار هی .(P < 0/ را در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد منفی به طور معن یداری کاهش داد ( 050 (ALP) Alkaline phosphatase در بررسی مقاطع بافتی، نکروز سلول های کبدی و تجمع .(P < 0/ جغجغه توانست مالون د یآلدئید سرم را در مقایسه با گروه شاهد به طور معن یداری کاهش دهد ( 050 .(P < 0/ چربی در سیتوپلاسم سلول های کبدی در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد منفی به طور معنی داری کاهش یافت ( 050 نتیجه گیری: نتایج این بررسی نشان دهنده ی اثر حفاظتی عصاره ی هیدروالکلی دانه ی گیاه جغجغه بر آسیب حاد کبدی می باشد.

The antidiabetic effect of L-carnitine in rats: the role of nitric oxide system

محمدرضا حاجی نژاد,شقایق حاجیان شهری,مهدی جهان تیغ,حمید میری
ايران ، فیض ، سال : 2017 ، صفحات : 414-420، شاپا: 2008-9821 مقاله در مجله

چکیده

سابقه و هدف: امروزه کاربرد الکارنیتین در درمان دیابت روبه افزایش است. در این مطالعه تاثیر تجویز همزمان پیشساز نیتریک اکسید (الآرژینین) و مهارکننده سنتز نیتریک اکسید (نیترو الآرژینین) بر اثر ضددیابتی الکارنیتین بررسی شده است. 180 گرم به پنج گروه تقسیم شدند: شاهد سالم؛ شاهد دیابتی ؛ دیابتی - مواد و روشها : تعداد 50 سر موش صحرایی نر با وزن 201 300 ) و دیابتی تحت mg/kg) 300 و الآرژینین mg/kg 300 )؛ دیابتی تحت تیمار با الکارنیتین mg/kg) تحت تیمار با الکارنیتین 110 ) القا شد . mg/kg, Ip) 1). دیابت نوع 1 بهوسیله تزریق آلوکسان mg/kg) 300 ) و نیترو الآرژینین mg/kg) تیمار با الکارنیتین پس از گذشت 30 روز، مالون دیآلدئید بافت کبد، پروفایل لیپیدی، گلوکز و هموگلوبین گلیکه سرم اندازهگیری شد. نتایج: در گروه تحت تیمار با الکارنیتین، گلوکز سرم، آنزیمهای کبدی، هموگلوبین گلیکه سرم و مالون دیآلدئید بافت کبد نسبت به اثر تجویز همزمان الکارنیتین و الآرژینین، بر گلوکز و هموگلوبین گلیکه سرم، مشابه اثر .(P<0/ گروه شاهد دیابتی کاهش یافت ( 05 تجویز الکارنیتین بود. پیشساز و مهار کننده سنتز نیتریک اکسید، اثرات مشابهی بر شاخصهای بیوشیمیایی سرم و مالون دی آلدئید بافت کبد داشتند. نتیجه گیری: اثر ضد دیابتی الکارنیتین احتمالا بهطور مستقل از الآرژینین و سیستم نیتریک اکسید اعمال می شود . الکارن یتین و ال- آرژینین احتمالا اثر همافزایی ندارند و تجویز همزمان آنها به بیماران دیابتی توصیه نمیشود.

اثر عصاره دانه کهورک بر استرس اکسیداتیو ناشی از تیواستامید در موش صحرایی

محمدرضا حاجی نژاد,فریبرز شریعتی شریفی,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,مریم محمدپورزه اب
ايران ، فیض ، سال : 2018 ، صفحات : 25-30، شاپا: 2008-9821 مقاله در مجله

چکیده

سابقه و هدف: در این مطالعه تجربی اثر عصاره هیدروالکلی دانه کهورک بر استرس اکسیداتیو ناشی از تیواستامید در موش صحر ایی بررسی شده است. مواد و روشها: تعداد 30 سرموش صحرایی نر بهطور تصادفی در سه گروه شاهد سالم، کنترل مثبت (دریافتکننده تیواستامید) و گروه 100 ) تقسیم شدند. استرس اکسیداتیو با سه تزریق داخل صفاقی mg/kg) دریافت کننده تیواستامید و تحت تیمار با عصاره دانه کهورک 100 ) بهصورت خوراکی به مدت 21 روز mg/kg) 50 بهفاصله 24 ساعت القا شد. عصاره هیدروالکلی دانه کهورک mg/kg تیواستامید تجویز شد. گروه شاهد سالم و گروه استرس اکسیداتیو بدون تیمار سرم فیزیولوژی دریافت کردند. در پایان آزمایش، از قلب موش ها خونگیری بهعمل آمد و فعالیت آنزیمهای کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز سرمی بررسی شد. همچنین پس از آسانکشی، نمونههای بافت کبد و کلیه جهت بررسی پراکسیداسیون لیپیدی جدا گردید. نتایج: فعالیت آنزیمهای کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز در گروه مسموم شده با تیواستامید بهطور معنیداری کمتر از گروه شاهد سالم .(P<0/ تیمار با عصاره دانه کهورک فعالیت آنزیمهای مذکور را در مقایسه با گروه کنترل م ثبت افزایش داد ( 001 .(P<0/ بود ( 001 همچنین، بعد از سه هفته تیمار، عصاره دانه کهورک توانست مالون دیآلدئید بافت کبد را در مقایسه با گروه کنترل مثبت بهطور معنی - .(P<0/ داری کاهش دهد ( 05 نتیجهگیری : در مجموع میتوان گفت عصاره هیدروالکلی دانه گیاه کهورک در برابر استرس اکسیداتیو ناشی از تیواستامید در موش صحرایی اثر حفاظتی دارد.

تأثیر عصارههای هیدروالکلی سالویا شریفیو سالویا ویرگاتابر برخی پارامترهای بیوشیمیایی سرم در موشهای صحرایی نر مبتلا به هیپرلیپیدمی

محمدرضا حاجی نژاد,سیده آیدا داوری,لادن شهرکی مجاهد
ايران ، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان ، سال : 2017 ، صفحات : 217-219، شاپا: 1735-3165 مقاله در مجله

چکیده

دریافت مقاله: 29 چکیده زمینه و هدف: هیپرلیپیدمی، یک اختلال متابولیکی پیشرونده و جهانی است. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی اثر عصاره ها ی هیدروالکلی سالویا شریفیو سالویا ویرگاتابر برخی پارامترهای بیوشیمیایی سرم در موشهای صحرایی نر هیپرلیپیدمیک بود. مواد و روشها: در این مطالعه تجربی 40 موش صحرایی نر نژاد ویستار به 4 گروه مساوی: شاهد، هیپرلیپیدمی، هیپرلیپیدمی و تیمار با عصارههای هیدروالکلی سالویا ویرگاتاو سالویا شریفی( 200 میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن ) تقسیم و یک ماه با جیره پرچرب تغذیه شدند. با سنجش کلسترول و تریگلیسرید سرم، هیپرلیپیدمی تأیید شد و عصاره ها به مدت 21 روز خورانده شد. در پایان، کلسترول، تریگلیسرید و آنزیمهای کبدی سرم اندازهگیری و دادهها توسط تحلیل واریانس یکطرفه و آنالیز شد. Tukey آزمون تعقیبی یافتهها: در مقایسه با گروه هیپرلیپیدمی، کلسترول، تریگلیسرید و لیپوپروتئین با دانسیته کم سرم در گروه ها ی درمان هر دو عصار ه، لیپوپروتئین .(p<0/ کاهش معنیداری یافت که این کاهش در گروه درمان با سالویا شریفیبرجستهتر بود ( 05 آسپارتات .(p<0/ با دانسیته بالا را افزایش دادند، اما این افزایش تنها در گروه درمان با سالویا شریفی معنی دار بود ( 05 آمینوترانسفراز و آلانین آمینوترانسفراز سرم در گروههای درمان در مقایسه با گروه هیپرلیپیدمی کاهش معن یداری یافت .(P˃0/ اما کاهش بین دو گروه درمان معنیدار نبود ( 05 ؛(p<0/ و 01 p<0/ (بهترتیب 05 نتیجهگیری: هر دو عصاره توانستند سبب بهبود پروفایل لیپیدی

اثر گیاهان گل اشرفی، صبرزرد و کرچکبر روند التیام زخمهای پوستی در موش صحرایی نر بالغ

محمدرضا حاجی نژاد,سیده آیدا داوری,کیوان صمدی شوب,سمانه افتخاری
ايران ، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان ، سال : 2018 ، صفحات : 96-98، شاپا: 1735-3165 مقاله در مجله

چکیده

زمینه و هدف: زخمهای پوستی بسیار دردناک اند و درمان آنتیبیوتیکی آنها هزینه بر و دارای عوارض جانبی است. امروزه گیاهان دارویی به علت قیمت و عوارض کمتر به صورت گسترده استفاده میشوند. گیاهان گل اشرفی، صبرزرد و کرچک دارای خواص ضدمیکروبی و التیامی هستند. هدف از مطالعه حاضر مقایسه اثر این سه گیاه دارویی بر روی روند ترمیم زخم پوستی در موش صحرایی نر میباشد. مواد و روشها: در مطالعه تجربی حاضر، 32 موش صحرایی نر بالغ به روش تصادفی به چهار گروه 8 تایی تقسیم شدند که شامل یک گروه کنترل (گروه زخم و استعمال موضعی ناحیه آسیب دیده با اوسرین) و سه گروه تحت درمان با گل اشرفی، صبرزرد و کرچک (استعمال موضعی با 2 سیسی عصاره 10 درصد) بود. زخمهایی با ضخامتهای مساوی در ناحیه پشتی موشها ایجاد و قطر آنها در طول درمان ( 21 روز) اندازه گیری و در پایان نمونههای بافتی نیز تهیه شد . دادهها توسط آزمون آماری آنوای یک طرفه و تعقیبی توکی آنالیز شدند. یافتهها: اندازه قطر زخمها در روز پنجم نشان داد که میانگین مساحت زخم در گروه تحت درمان با گل اشرفی و کرچک به در پایان آزمایش، بیشترین التیام زخم پوستی متعلق به گروه تحت .(P<0/ طور معنیداری کمتر از گروه کنترل بود ( 05 .(P<0/ درمان با کرچک بود که بین این گروه و گروه کنترل اختلاف معنیدار وجود داشت ( 05 نتیجهگیری: گیاه دارویی کرچک در مقایسه با گل اشرفی و صبرزرد اثر بهبودی بیشتری در ترمیم زخم پوستی در موش صحرایی دارد.

مقایسه آسیبشناسی اثر عصارههای سالویا شریفی و سالویا ویرگاتا بر هیپرلیپیدمی در موش صحرایی نر بالغ

محمدرضا حاجی نژاد,لادن شهرکی مجاهد,سیده آیدا داوری
ايران ، پاتوبیولوژی مقایسه ای ، سال : 2018 ، صفحات : 2403-2410، شاپا: 2228-5962 مقاله در مجله

چکیده

هدف از مطالعه حاضر مقایسه اثر عصاره گیاه سالویا شریفی و سالویا ویرگاتا بر چربی‌های سرم و ضایعات آسیب‌شناسی کبد در موش‌های صحرایی نر بالغ هیپرلیپیدمیک بود. 40 سر موش صحرایی بالغ نر ویستار بطور تصادفی به 4 گروه 10تایی: کنترل، هیپرلیپیدمیک، هیپرلیپیدمیک تیمار با mg/kg200 عصاره سالویا ویرگاتا و هیپرلیپیدمیک تیمار با mg/kg200عصاره سالویا شریفی تقسیم شدند. جیره پرچرب به مدت 1 ماه خورانده شد. سپس 2 موش از هر گروه انتخاب و وجود هیپرلیپیدمی با اندازه‌گیری کلسترول و تری گلیسرید سرم تایید شد. دو گروه‌ آخر، عصاره‌ها را به مدت 21 روز به صورت خوراکی دریافت کردند. در پایان آزمایش، خونگیری از قلب جهت بررسی کلسترول، تری گلیسیرید، HDL، LDL سرم و نمونه گیری بافت کبد جهت بررسی آسیب‌شناسی صورت گرفت. داده‌ها توسط تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی آنالیز شدند. نتایج نشان داد که عصاره سالویا شریفی سبب کاهش معنی‌دار کلسترول، تری گلیسیرید، LDL و افزایش HDL سرم در مقایسه با گروه هیپرلیپیدمیک شد. درمان با عصاره سالویا ویرگاتا کلسترول، تری گلیسیرید و LDL سرم را در مقایسه با گروه هیپرلیپیدمیک کاهش داد اما HDL سرم موش‌های این گروه اختلاف معنی‌داری با گروه هیپرلیپیدمیک نداشت. همچنین عصاره سالویا شریفی ضایعات بافت کبد را در مقایسه باگروه هیپرلیپیدمیک دریافت کننده عصاره سالویا ویرگاتا کاهش داد. این نتایج نشان دهنده اثر حفاظتی مصرف عصاره‌های سالویا شریفی و سالویا ویرگاتا بر ضایعات کبدی ناشی از هیپرلیپیدمی بود که در این رابطه گیاه سالویا شریفی اثر بهتری داشت.

نقش گیرندههای محیطی گلیسین در اخذ غذای وابسته به گیرندههای کانابینوئیدی

محمدرضا حاجی نژاد,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,محمد ابراهیم اکبری
ثبت نشده ، ثبت نشده ، سال : 2017 ، صفحات : 1-10، شاپا: مقاله در مجله

چکیده

زمینه و هدف: گیرندههای محیطی کانابینوئید و گلیسین در کنترل اخذ غذا نقش دارند. در این بررسی تداخل احتمالی این دو گیرنده در اخذ غذا بررسی شد. ١٠٠ ) و mg/kg) روشها : این تحقیق تجربی بر روی چهل سر موش صحرایی نر نژاد ویستار انجام شد. در مرحله اول، اثر تجویز همزمان گلیسین ١) ، در مرحله دوم اثر پیش تزریق استریکنین هیدروکلرید ( mg/kg) CB آگونیست گیرندههای 1 (ACEA) آراشیدونیل- ۲- کلراتیل آمید آنتا- ) AM در مرحله سوم اثر پیش تزریق ۲۸۱ ، ACEA ٠ بر اخذ غذای ناشی از / آنتاگونیست رقابتی گیرندههای پس سیناپسی گلیسین) با دوز ٠١ و AM ۰ بر رفتار تغذیهای ناشی از گلیسین بررسی شد و نهایتا در مرحله چهارم اثر متقابل ۲۸۱ /۵ mg/kg با دوز (CB گونیست گیرندههای 1 استریکنین هیدروکلرید مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: در مرحله اول، تزریق داخل صفاقی گلیسین اخذ غذا را بهطور معنیدار افزایش داد. همچنین متعاقب تجویز افزایش معنیدار اخذ غذا حاصل شد در مرحله دوم، .(p>٠/ نسبت به تجویز هر کدام بهتنهایی، اثر معنیداری بر اخذ غذا نداشت ( ٠٥ ACEA تجویز همزمان گلیسین و .(p<۰/۰۵) تاثیر معنیداری بر اخذ غذای ناشی AM جلوگیری کند. همچنین پیش تزریق ۲۸۱ ACEA پیش تزریق استریکنین نتوانست از اثر افزاینده اشتهای و استریکنین، اخذ غذای تجمعی را بهطور معنیدار در مقایسه با تجویز هر کدام AM از گلیسین نداشت. در مرحله چهارم، تجویز همزمان ۲۸۱ .(p<۰/ بهتنهایی کاهش داد ( ۰۵ بر رفتار تغذیهای ناشی از گلیسین بررسی نشده است. در بررسی حاضر با وجود برخی اثرات هم CB نتیجهگیری : تاکنون اثر گیرندههای کانابینوئید 1 افزایی، بهنظر میرسد گلیسین و کانابینوئیدها هر کدام از مسیرهای عصبی جداگانه اشتها را افزایش میدهند.

مقایسه اثر نانو کامپوزیت Chitosan/ ZnO و نانو ذرات ZnO بر پراکسیداسیون لیپیدی در سرم موش صحرایی نر

محمدرضا حاجی نژاد,مهدی جهان تیغ,علیرضا سام زاده کرمانی,شهریار احمدپور,فروغ صوفی ضمیری
ايران ، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی ، سال : 2018 ، صفحات : 263-275، شاپا: 2008-8701 مقاله در مجله

چکیده

زمینه و هدف: هدف مطالعه حاضر، مقایسه اثر نانو کامپوزیت پراکسیداسیون سرم موش صحرایی بود. مواد و روش کار: 56 سر موش صحرایی نژاد ویستار به هفت گروه هشت تایی شامل گروه کنترل و شش گروه تحت تیمار تقسیم شدند. موشهای گروههای تیمار محلول حاوی 20،10 و 40 میلی مول در میلی لیتر از نانو کامپوزیت روی-کیتوزان و 20،10 و 40 میلی مول در میلی لیتر نانو ذره اکسید روی را به مدت چهار هفته بهصورت تزریق داخل صفاقی دریافت کردند. پس از پایان دوره موشها ب یهوش شدند و خون گیری از قلب آن ها انجام بهعنوان شاخصی از پراکسیداسیون لیپیدی به روش کلرومتری تیوباربیتوریک اسید TBARS شد.سپس میزان ( Tukey) و آزمون تعقیبی توکی ANOVA بین گروهها با تحلیل واریانس یکطرفه TBARS سنجش شد. تغییرات مقایسه شد. در گروهای تیمار شده با 20 و 40 میلی مول نانوذره TBARS یافتهها: کاهش معنیداری در میانگین تغییرات ZnO/Chitosan تزریق داخل صفاقی نانوکامپوزیت .( p<0/ اکسید روی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد ( 05 اثر معنی داری بر پراکسیداسیون لیپیدی در سرم نداش . ت نتیجهگیری: نانو ذرات اکسید روی میتواند از پراکسیداسیون لیپیدهای غشاء جلوگیری و از سلول ها در برابر نتوانست میزان ZnO/Chitosan آسیبهای اکسیداتیو ناشی از رادیکالهای آزاد محافظت کند ولی نانو کامپوزیت را در گروههای تیمار شده کاهش دهد. به نظر میرسد افزودن کیتوسان به ساختار ن انوذره روی سبب TBARS کاهش خاصیت آنتیاکسیدانی نانو ذره اکسید روی می شود

Study of Toxic Effects of Oxothiazole Derivative as a New Antibacterial Agent

Hamid Beyzaei,,mohammadreza hajinejhad,,Nasim Amel,Maliheh Abdollahi,Fatemeh Arab-Sahebi,Behzad Ghasemi
IRAN , Iranian Journal of Veterinary Science and Technology , Year : 2019 , Pages: 17-21, ISSN:2008-465X Journal Paper

Abstract

Te spread of antibiotic-resistant bacteria in many humans and animals has driven researches to identify and design novel antibacterial agents. In vitro inhibitory activity of (2E)-2-(4,5-dihydro-4-oxothiazol-2-yl)-2-(thiazolidin-2-ylidene) acetonitrile against many bacterial pathogens has been proven in both veterinary and human medicine. In this study, its in vivo toxic effects was studied in mice. Te median lethal dose (LD50) value of 239.88 mg/kg was estimated using intraperitoneal injection in 8 groups of mice afer 48 h treatment. Ten, intraperitoneal injections of LD50 of oxothiazole solution into 4 other mice were done to evaluate histopathological changes in their liver and kidney tissues. Te histopathological studies were identifed as fatty change, hepatitis, necrosis and regeneration in liver, and fbrosis, necrosis, nephritis, hyaline cast and hyperaemia in kidney. In conclusion, the synthesized oxothiazole derivative causes renal and hepatic toxicity in mice at medium concentrations. Te change of thiazole substituents and complexation may reduce its toxicity.

اثر تجویز داخل صفاقی نانوکامپوزیت ZnO-Chitosan بر آسیب کبدی در موش صحرایی

محمدرضا حاجی نژاد,عباس جمشیدیان قلعه شاهی
ايران ، هفته نامه علمی پژوهشی دانشکده پزشکی اصفهان ، سال : 2019 ، صفحات : 1602-1607، شاپا: 1027-7595 مقاله در مجله

چکیده

مقدمه: کاربرد نانوکامپوزیت ها در پزشکی و صنعت در حال افزایش است. مطالعه ی حاضر، با هدف بررسی اثر نانوکامپوزیت ZnO-Chitosan بر آسیب بافت کبد در موش صحرایی انجام شد. روش ها: 91 سر موش صحرایی نژاد Wistar به چهار گروه مساوی شامل یک گروه شاهد سالم و سه گروه تیمار شده تقسیم شدند. گروه های تیمار محلول حاوی 561 و 911 میلی مول/میلی لیتر از نانوکامپوزیت ،81 ZnO-Chitosan را برای 18 روز به صورت تزریق داخل صفاقی دریافت کردند. برای گروه شاهد، سرم فیزیولوژی تجویز شد. در پایان آزمایش، از قلب موش ها خون گیری شد و میزان آنزیم های آسپارتات آمینوترانسفراز ) AST ( و آلانین آمینوترانسفراز ) ALT ( به عنوان شاخصی از آسیب کبدی اندازه گیری شد. همچنین، نمونه های بافت کبد برای بررسی هیستوپاتولوژیک و نمونه های بافت مغز برای سنجش مالون دی آلدئید به عنوان شاخص استرس اکسیداتیو اخذ شد. یافته ها: افزایش معنی داری در میانگین تغییرات ALT در گروهای تیمار شده با 561 و 911 میلی مول نانوکامپوزیت ZnO-Chitosan در مقایسه با گروه شاهد سالم > 1/ مشاهده گردید ) 11 P(، اما میزان AST < 1/ در گروه های تیمار شده اختلاف معنی داری را نشان ندادند ) 11 P (. در بررسی های بافت شناسی در دز 911 میلی مول از نانوکامپوزیت ZnO-Chitosan ، نکروز و اتساع سینوزوئید کبدی مشاهده شد. مالون دی آلدئید مغز در گروه های آزمایشی تفاوت معنی داری نداشت. نتیجه گیری: تجویز نانوکامپوزیت ZnO-Chitosan می تواند سطح برخی آنزیم های کبدی را افزایش دهد. این ترکیبات به احتمال زیاد سمی هستند و مصرف آن ها در پزشکی و صنعت باید محدود شود.

بررسی هیستوپاتولوژیک اثر تجویز داخل صفاقی نانوترکیب پلیآنیلین/منیزیم اکسید در بافتهای کبد و کلیهی موشهای صحرایی

محمدرضا حاجی نژاد,علیرضا سام زاده کرمانی
ايران ، دانشکده پزشکی اصفهان - Journal of Isfahan Medical School ، سال : 2019 ، صفحات : 1-150، شاپا: 1735-854x مقاله در مجله

چکیده

مقدمه: مطالعهی حاضر با هدف بررسی اثر تجویز داخل صفاقی نانوترکیب پلیآنیلین/منیزیم اکسید بر هیستوپاتولوژی بافتهای کبد و کلیهی موشهای صحرایی انجام شد. 1 میلیلیتر سرم فیزیولوژی را به صورت داخل صفاقی / روشها: 21 سر موش صحرایی به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. گروه شاهد سالم روزانه 5 2 و 4 میلیگرم/میلیلیتر از نانوکامپوزیت ، دریافت کرد و به گروههای تیمار، محلولهای حاوی 0 Polyaniline-grafted starch/Magnesium oxide برای چهار هفته به صورت داخل صفاقی تزریق شد. سپس، از موشها خونگیری و میزان آنزیمهای کبدی Aspartate aminotransferase ( AST ( و Alanine aminotransferase ( ALT ( بهعنوان شاخص کارکرد کبد و میزان Blood urea nitrogen ( BUN ( وکراتینین به عنوان شاخص کارکرد کلیه سنجش شد. پس از آسانکشی موشها، نمونههای بافت کبد برای بررسی هیستوپاتولوژیک و نمونههای بافت کلیه برای بررسی تغییرات هیستوپاتولوژیک برداشت شد. یافتهها: در گروه تیمار شده با دز 4 میلیگرم نانوکامپوزیت Polyaniline-grafted starch/Magnesium oxide ، افزایش معنیداری در آنزیمهای ALT و AST > 1/ در مقایسه با گروه شاهد سالم مشاهده گردید ) 15 P (، اما میزان BUN < 1/ وکراتینین اختلاف معنیداری را نشان نداد ) 15 P (. در بررسیهای بافتشناسی در سیتوپلاسم سلولهای گروه تیمار شده با دز بالای نانوکامپوزیت Polyaniline-grafted starch/Magnesium oxide تجمع چربی خفیف مشاهده ش

Interaction of neuropeptide nociceptin/orphanin FQ (N/OFQ) and adrenaline in an experimental model of feeding behavior

Parisa Hasanein,mohammadreza hajinejhad
The 3rd conference on Protein and peptide Sciences , Year : 2018 Conferance Paper

Abstract

Nociceptin/orphanin FQ (N/OFQ) is an endogenous neuropeptide which acts as an orexigenic stimulus in the brain. We aimed to investigate whether blockade or stimulation of nociceptin receptors affects adrenaline-induced feeding behaviour. In Experiment 1, birds received intracerebroventricular (ICV) injection of Nociceptin (1–13) NH2 (potent NOP receptor agonist, 16 nmol) followed by adrenaline (80 nmol). In Experiment 2, the birds received UFP-101, (NOP receptor antagonist, 10nmol) prior to injection of adrenaline (80 nmol). Cumulative food intake was measured at 2h post-injection. When administrated alone, adrenalinesignificantly increased food intake. The ICV injection of Nociceptin (1–13) NH2 significantlyincreased food intake. Pre-injection of Nociceptin (1–13) NH2 significantly increased the adrenaline-induced feeding response. The effect of adrenaline on food intake was transiently blocked by microinjection of UFP-101. The transient dipsogenic effect of UFP-101 suggests a role of endogenous N/OFQ-NOP receptor pathways in the regulation of food intake. These results alsoprovide further evidence for a reciprocal interaction between adrenergic receptors and N/OFQ on feeding behavior.

شنبه

یکشنبه

دوشنبه

سه شنبه

چهارشنبه

پنجشنبه

  •    شماره تماس:_
  •    شماره داخلی:_
  •    نمابر:_
  •   پست الکترونیک:hajinezhad@uoz.ac.ir