سوابق علمی - اجرائی

سوابق تحصیلی

  • 1384دکتری تخصصی

    علوم تشریحی

    دانشگاه تهران

مراتب علمی

  • استاديار1391

    گروه‌علوم‌پایه‌دامپزشکی

علاقه مندیها

رویدادها

مرتب سازی:

نمایش:

اثر عصاره ی آبی ریشه ی گیاه گز بر آسیب کبدی ناشی جیره ی حاوی فروکتوز و چربی بالا در موش صحرایی

محمدرضا حاجی نژاد,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,محمد ابراهیم اکبری
ايران ، دانشکده پزشکی اصفهان - Journal of Isfahan Medical School ، سال : 2019 ، صفحات : 10-20، شاپا: 1735-854x مقاله در مجله

چکیده

مقدمه: گیاه گز ) Tamarix dioica ( در طب سنتی منطقه ی بلوچستان کاربردهای فراوانی دارد. در پژوهش حاضر، اثر عصاره ی ریشه ی گیاه گز، بر آسیب ناشی از جیره ی حاوی فروکتوز و چربی بالا بررسی شد. روش ها: 33 سر موش صحرایی به 3 گروه تقسیم شدند. گروه شاهد سالم، جیره ی عادی را دریافت کردند. گروه دوم )شاهد منفی( به مدت دو ماه با جیره ی حاوی فروکتوز و چربی بالا تغذیه شدند و گروه سوم )گروه مورد(، به مدت دو ماه با جیره ی حاوی فروکتوز و چربی بالا تغدیه شدند و سپس، عصاره ی ریشه ی گز را به صورت خوراکی با دز 433 میلی گرم/کیلوگرم، طی یک ماه آخر، دریافت کردند. در پایان، از قلب موش ها خون گیری شد. پس از آسان کشی، قطعات کبد پس از رنگ آمیزی هماتوکسیلین ائوزین، برای تشخیص ضایعات هیستوپاتولوژیک بررسی شدند. - > 3/ یافته ها: گلوکز سرم در گروه شاهد منفی، از گروه شاهد سالم بیشتر بود ) 338 P (. کلسترول و تری گلیسیرید سرم در گروه شاهد منفی، به طور معنی داری از گروه > 3/ شاهد سالم بیشتر بود ) 383 P(، اما High density lipoprotein ( HDL ( سرم کاهش معنی داری داشت. تجویز عصاره ی ریشه ی گز، گلوکز سرم را به طور > 3/ معنی داری نسبت به گروه شاهد منفی کاهش داد ) 353 P (. عصاره ی ریشه ی گز، آنزیم های Aspartate aminotransferase ( AST ( و Alanine transaminase ( ALT > 3/ ( را نسبت به گروه شاهد منفی کاهش داد ) 383 P > 3/ (. کلسترول سرم موش های گروه مورد، از گروه شاهد منفی کمتر بود ) 383 P .) در آسیب شناسی کبد، تجمع چربی در سلول های کبدی موش های گروه مورد از گروه شاهد منفی کمتر بود. نتیجه گیری: عصاره ی ریشه ی گیاه گز، آسیب کبدی ناشی از جیره ی حاوی فروکتوز بالا را کاهش می

اثر عصاره گل گیاه گز T . dioica بر تغییرات هیستومورفومتری ناشی از تیواستامید در موش صحرایی

صدیقه اسمعیل زاده بهابادی,محمد ابراهیم اکبری,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,مهدی راسخ,محمدرضا حاجی نژاد
ايران ، دانشگاه علوم پزشکی قم ، سال : 2020 ، صفحات : 65-74، شاپا: 1735-7799 مقاله در مجله

چکیده

زمینه و هدف: با توجه به اینکه گیاه تاماریکس دیوکا اثرات ضد باکتری، آنتی اکسیدان و ضد قارچ دارد، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر عصاره هیدروالکلی گل گیاه تاماریکس دیوکا بر تغییرات بافتی ناشی از تیواستامید انجام شد. روش بررسی: سی سر موش صحرایی نر در سه گروه کنترل )نرمال سالین(، کنترل منفی )تیواستامید با دوز 50 میلی گرم بر کیلوگرم( و گروه دریافت کننده تیواستامید و عصاره تاماریکس دیوکارا ) Tamarix dioica ( )دوز 200 میلی گرم بر کیلوگرم( تقسیم شدند. گروه سوم عصاره هیدروالکلی تاماریکس دیوکارا را به مدت دو هفته قبل از تجویز و دو هفته پس از تزریق تیواستامید به صورت خوراکی دریافت کرد. گروه شاهد سالم و گروه کنترل منفی نیز سرم فیزیولوژی را دریافت نمودند. در پایان آزمایش به منظور اندازه گیری آنزیم های کبدی آسپارتات ترانس آمینار ) AST : Aminotransferase Aspartate ( و آلانین ترانس آمیناز ( ALT : inotransferaseAm Alanine ( ، نیتروژن اوره خون ) BUN : Nitrogen Urea Blood ( و کراتینین، از قلب رت ها خون گیری به عمل آمد. پس از آسان کشی، نمونه های بافتی پس از رنگ آمیزی با هماتوکسیلین ائوزین با استفاده از میکروسکوپ بررسی شدند. داده ها با استفاده از - آزمون آماری آنووای یک طرفه ارزیابی گردیدند. ) 05 / 0 < P( به عنوان سطح معناداری در نظر گرفته شد. یافته ها: سطح آنزیم های کبدی پس از تجویز تیواستامید به طور معناداری افزایش یافت. تجویز عصاره تاماریکس دیوکا، سطح آنزیم های کبدی AST و ALT را به طور معناداری نسبت به گروه کنترل منفی کاهش داد ) 05 / 0 < P (. همچنین تیمار با عصاره تاماریکس دیوکا ، سطح BUN و کراتینین را به طور معناداری نسبت به گروه کنترل منفی کاهش داد ) 05 / 0 < P (. در بررسی هیستومورفومتری کبد، نکروز و تغییرات چربی در گروه تحت درمان با تاماریکس دیوکا نسبت به گروه کنترل منفی کمتر بود. در بررسی هیستوپاتولوژی کلیه نیز علائم آسیب کلیوی در گروه تحت درمان کمتر بود. نتیجه گیری: عصاره هیدروالکلی تاماریکس دیوکا آسیب کبدی و کلیوی ناشی از تیواستامید را کاهش می دهد.

نقش گیرندههای محیطی گلیسین در اخذ غذای وابسته به گیرندههای کانابینوئیدی

محمدرضا حاجی نژاد,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,محمد ابراهیم اکبری
ثبت نشده ، ثبت نشده ، سال : 2017 ، صفحات : 1-10، شاپا: مقاله در مجله

چکیده

زمینه و هدف: گیرندههای محیطی کانابینوئید و گلیسین در کنترل اخذ غذا نقش دارند. در این بررسی تداخل احتمالی این دو گیرنده در اخذ غذا بررسی شد. ١٠٠ ) و mg/kg) روشها : این تحقیق تجربی بر روی چهل سر موش صحرایی نر نژاد ویستار انجام شد. در مرحله اول، اثر تجویز همزمان گلیسین ١) ، در مرحله دوم اثر پیش تزریق استریکنین هیدروکلرید ( mg/kg) CB آگونیست گیرندههای 1 (ACEA) آراشیدونیل- ۲- کلراتیل آمید آنتا- ) AM در مرحله سوم اثر پیش تزریق ۲۸۱ ، ACEA ٠ بر اخذ غذای ناشی از / آنتاگونیست رقابتی گیرندههای پس سیناپسی گلیسین) با دوز ٠١ و AM ۰ بر رفتار تغذیهای ناشی از گلیسین بررسی شد و نهایتا در مرحله چهارم اثر متقابل ۲۸۱ /۵ mg/kg با دوز (CB گونیست گیرندههای 1 استریکنین هیدروکلرید مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: در مرحله اول، تزریق داخل صفاقی گلیسین اخذ غذا را بهطور معنیدار افزایش داد. همچنین متعاقب تجویز افزایش معنیدار اخذ غذا حاصل شد در مرحله دوم، .(p>٠/ نسبت به تجویز هر کدام بهتنهایی، اثر معنیداری بر اخذ غذا نداشت ( ٠٥ ACEA تجویز همزمان گلیسین و .(p<۰/۰۵) تاثیر معنیداری بر اخذ غذای ناشی AM جلوگیری کند. همچنین پیش تزریق ۲۸۱ ACEA پیش تزریق استریکنین نتوانست از اثر افزاینده اشتهای و استریکنین، اخذ غذای تجمعی را بهطور معنیدار در مقایسه با تجویز هر کدام AM از گلیسین نداشت. در مرحله چهارم، تجویز همزمان ۲۸۱ .(p<۰/ بهتنهایی کاهش داد ( ۰۵ بر رفتار تغذیهای ناشی از گلیسین بررسی نشده است. در بررسی حاضر با وجود برخی اثرات هم CB نتیجهگیری : تاکنون اثر گیرندههای کانابینوئید 1 افزایی، بهنظر میرسد گلیسین و کانابینوئیدها هر کدام از مسیرهای عصبی جداگانه اشتها را افزایش میدهند.

اثر عصاره هیدروالکلی میوه ستاره‌ای بر تغییرات هیستوپاتولوژیک کبد در موش‌های صحرایی تغذیه‌شده با جیره پرچرب

محمدرضا حاجی نژاد,ایمان شهرکی,عباس جمشیدیان قلعه شاهی,محمد ابراهیم اکبری,سیده آیدا داوری
ايران ، دانشگاه علوم پزشکی فسا ، سال : 2020 ، صفحات : 1-14، شاپا: 2228-5105 مقاله در مجله

چکیده

در این مطالعه اثر عصاره هیدروالکلی میوه ستاره‌ای (کارامبولا) بر بافت کبد، آنزیم‌های کبدی و چربی‌های سرم در موش‌های صحرایی تغذیه‌شده با جیره پرچرب بررسی شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، 30 موش صحرایی نر نژاد ویستار به‌طور تصادفی به 3 گروه 10 تایی: 1- کنترل، 2- موش‌های تغذیه‌شده با جیره حاوی چربی بالا و 3- موش‌های تغذیه‌شده با جیره حاوی چربی بالا و تحت تیمار با mg/kg200 وزن بدن عصاره میوه ستاره‌ای تقسیم شدند. در گروه‌های هیپرلیپیدمیک، موش‌ها به مدت یک ماه جیره حاوی چربی بالا را دریافت کردند. سپس 2 موش از هر گروه انتخاب و برای تائید هیپرلیپیدمی، سطح سرمی کلسترول و تری گلیسیرید سنجش شد. پس از تائید هیپرلیپیدمی، موش‌های صحرایی گروه سوم، عصاره هیدروالکلی میوه ستاره‌ای را به مدت 21 روز به‌صورت گاواژ دریافت کردند. در آخر آزمایش، آنزیم‌های کبدی سرم، کلسترول و تری گلیسیرید سرم سنجش شد. پس‌ازآن جهت ارزیابی هیستوپاتولوژی، نمونه‌های بافتی کبد تهیه و مراحل آماده‌سازی بافتی به روش روتین انجام شد. نتایج: تجویز عصاره کارامبولا (mg/kg bw 200) میزان تری گلیسیرید و کلسترول سرم را در مقایسه با گروه هیپرلیپیدمیک کاهش داد (به ترتیب P˂0.05 و P˂0.001). سطوح سرمی AST و ALT به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه هیپرلیپیدمیک کاهش یافت (P< 0.05). در بررسی هیستوپاتولوژی نیز، دژنرسانس، واکوئلاسیون و تجمعات داخل سیتوپلاسمی در گروه درمان در مقایسه با گروه هیپرلیپیدمیک بهبود یافت. نتیجه‌گیری: عصاره هیدروالکلی کارامبولا می‌تواند در بهبود آسیب‌های ناشی از هیپرلیپیدمی کبد نقش داشته باشد

شنبه

یکشنبه

دوشنبه

سه شنبه

چهارشنبه

پنجشنبه

  •    شماره تماس:_
  •    شماره داخلی:_
  •    نمابر:_
  •   پست الکترونیک:akbari@uoz.ac.ir